ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 



Ôt 



genoemd, beter »Urstigma«, hetwelk bg ook éénmaal gebruikt 

 (p. 71). 



Henking wijst er op (p. 81), dat dergelijke organen bij meer 

 larven gevonden werden. Hij haalt voor Hoploderma (eene 

 Oribatidé) Claparêde aan. Werkelijk was deze anatoom de 

 eerste, die in 1868 aan de eihuid »zwei halbkreisförmige 

 Verdickungen« aantrof op dezelfde plaats als Henking bij de 

 77i7'ombldiu7n-eihmd. Tot dusverre heeft echter niemand, 

 zelfs niet Michael, die honderden Oribatiden uit het ei kweekte, 

 deze organen aan de eihuid teruggevonden, noch oer- 

 stigmata aan de larven ontdekt. Het is mij daarom aan- 

 genaam te kunnen mededeelen, dat ik b ij de larven van 

 Orihata geniculata (L.), O. davipes (Herrn.) en O. aurita (C. 

 L. Koch) oerstigmata gevonden heb. Zij bevinden zich op 

 dezelfde plaats als bij de larven der Tyrogliphidae, derhalve 

 ongeveer tusschen de proximale einden der coxae I en H. Zij 

 zien er uit als korte, knotsvormige of peervormige blazen, met 

 hun steel in eene halvemaanvormige of komvormige verdieping 

 der borsthuid geplaatst. 



Verder zegt Henking, dat de oerstigmata bij de Tyrogliphidae 

 het eerst door Robin (1873) en Mkgnin (1874) ontdekt werden. 

 Hierin vergist hij zich, want reeds Claparêde beschreef, 1868, 

 (Zeitsehr. wiss. Zool. v. 18, p. 493) de larve en dit orgaan : 

 »Sie« (de larve) »zeichnet sich indessen durch die Anwesen- 

 heit eines provisorischen Organes aus, welches trotz seiner noch 

 problematischen Function einer besonderen Berücksichtigung 

 wohl werth ist, denn ich vermisse dasselbe bei keiner sechs- 

 füssigen Larve der Gattung Tyroglyphus und einiger verwandten 

 Gattungen. Ich meine nämlich ein Paar cylindrische, dicht vor 

 den Epimeren des zweiten Fusspaares sitzende Stiele (Taf. 38, 

 fig. 6. a). Jeder Stiel ist mit beweglicher Basis an der Brust- 

 fläche eingelenkt. Er läuft nicht spits aus, sondern endigt mit 

 einem kleinen kuffelförmifiren Aufsatz.« 



