ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 171 



Reeds Jenkinson heeft opgemerkt, hoe een Plpunculus zich 

 plotseling op een Horaopteron stortte ; deze sprong dan op, 

 en althans in één geval zag Jenkinson, dat het na den sprong 

 den Pipunculus nog op den rug droeg. Dat tijdens deze manoeuvre 

 het leggen van het ei heeft plaats gehad, is wel waarschijnlijk, 

 maar niet met zekerheid vastgesteld. 



Iets, wat mij bizonder interesseerde, was de wijze van open- 

 springen der puparia. Perkins heeft dit niet met voldoende 

 nauwkeurigheid nagegaan, maar uit zijne figuren blijkt althans, 

 dat een uit een kleiner dorsaal en een grooter ventraal ofeleffen 

 stuk bestaand, halfbolvormig kapje wordt afgeworpen en dat 

 het dorsale stuk de prothorakaalhoorus draagt, 



In dit laatste opzicht is er dus overeenkomst met wat bij 

 de Syrphiden voorkomt, terwijl bij de Eumyiden wel een der- 

 gelijk, maar uit andere ringen opgebouwd kapje voorhanden 

 is, waarvan de prothorakaalhoorus geen deel uitmaken. De 

 algemeen aangenomen verwantschap tusschen Pipunculiden en 

 Syrphiden vindt hierin dus eenigen steun, ofschoon de volkomen 

 overeenstemming in de samenstelling van het kapje mij nog 

 twijfelachtig schijnt en hieromtrent nader onderzoek geweuscht is. 



Nu we weten, dat de aanwezigheid van den parasiet uiterst 

 moeilijk waarneembaar is, zal het ook alhier wel eerder geluk- 

 ken een Pipunculus te kweeken. Ik zelf had wel alreeds soms 

 aan een Homopteron een donker gezwel waargenomen en ont- 

 ving dergelijke exemplaren ook van den heer Bierman, maar 

 deze bleken te wijten te zijn aan parasitische Hymenopteren- 

 larven, waarschijnlijk uit de familie der Dryiniden, welke wegens 

 de merkwaardig gevormde klauwen der o n vermaard zyn. 



J. C. H. DE Meijeee. 



