UITGEGEVEN DOOR 



DE NEDERLANOSCHE ENTDM0L06ISGHE VEREENIGING. 



N«. 37. DEEL II. 1 September 1907. 



INHOUD: Dr. A. J. van Rossum, Eene nieuwe 

 bestrijdingswijze van schadelijke rupsen. — Dr. D. Mac 

 GiLLAVRY, Stryclinine-vretende kevers. — Dr. J. Th. Oude- 

 MANS, Rhyparia purpurata L. (1= Aretia purpurea L.) in 

 Nederland. 



Eene nieuwe bestrijdingswijze van scliadelijke rupsen. 



Ieder, die zich met het kweeken van rupsen of larven bezig- 

 houdt, heeft de ondervinding opgedaan, dat, ondanks veel zorg- 

 en moeite, soms geheele kweekingen te gronde gaan. Een paar 

 rupsen bijv. van Dicranura vinuia L. beginnen slap en ziek te 

 worden ; weldra is een groot gedeelte aangetast ; overbrenging 

 naar een ander kweekglas helpt niet meer en dikwijls bezwij- 

 ken in zulk een geval alle, tengevolge der besmetting. 



Dr. med. E. Fischer te Zurich is van meening, dat de wijze, 

 waarop het voedsel toegediend wordt, de rupsen vatbaar voor 

 ziekte maakt. Gewoonlijk toch worden de takjes, waaraan de 

 rupsen vreten, in fleschjes met water geplaatst, om het voedsel 

 langer frisch te houden en niet genoodzaakt te zijn het telkens 

 te ververschen. Hierin schuilt volgens Dr. Fischer juist het 

 gevaar ; het voedsel, dat aldus eenige dagen in water staat, 

 wordt te waterhoudend, en door dit voortdurend te gebruiken 

 wordt de rups zeer vatbaar voor schadelijke invloeden. By 

 droger voedsel schijnt het weerstandsvermogen hiertegen groo- 



