196 BNTOMOLOGISCHE BEEICHTEN 



gen van Smeathman en Savage over Termes bellicosus Smeathm., 

 syn. T. fatalis L. »von hervorragendem Werthe sind« ; hij 

 voest er echter aan toe : »was Smeathman weiter von der 

 inneren Einrichtung und über die verschiedenen Stoffe berichtet, 

 welche er im Neste gefunden hat, übergehen wir mit Still- 

 schweigen, da es mancherlei Irrtümer enthalten dürfte.« 



Op de 79*^ vergadering der »deutsche Naturforscher und 

 Ärzte« welke omstreeks het midden van September 1907 te 

 Dresden gehouden werd, sprak Prof. Dr. Escherich over zijne 

 waarnemingen in Erythraea ; hieruit blijkt, dat de dikwijls be- 

 twijfelde mededeelingen van Smeathman toch juist zijn. »Ento- 

 mologisches Wochenblatt« {Insektenbörse) N''. 39 van 26 Sept. 

 1907, bevat in het artikel »Rundschau« een referaat van Cam. 

 Schaufusz over Escherich's berichten, waaraan ik het volgende 

 ontleen. 



Het mannetje en het wijfje van Termes natalensis bevinden 

 zich in het »koninklijke verblijf«, dat echter zeer weinig 

 ruimte aanbiedt. De koningin zit in die lage enge gevangenis 

 zoozeer ingesloten, dat zij zich nauwelijks bewegen kan. Naast 

 haar staat op hooge steltpooten de koning zoo dicht tegen 

 haar aangeperst, dat aan het weeke koninginnenlijf dikwijls 

 indrukken van zijn lichaam te bespeuren zijn. Rondom hen 

 hangen vele arbeiders, die het wijfje voortdurend belikken, 

 terwijl andere haar voedsel toedienen. Zij maakt aanhoudend 

 peristaltische bewegingen en legt per seconde een ei, dat de 

 arbeiders opvangen, ja zelfs uittrekken, om het dadelijk uit de 

 konings-cel te sleepen. Laag geschat, worden op deze wijze 

 dagelijks ongeveer 25000 eieren te voorschijn gebracht ! Nu 

 en dan wordt uit het achterlijf der koningin een druppel afge- 

 zonderd ; terstond storten de arbeiders er zich op om dien af 

 te likken. Met evenveel zorg als het wijfje wordt ook de man 

 behandeld ; zijne rol bestaat zonder twijfel daarin, het wijfje 

 in tusschenpoüz il te bcvruclileu, en wanneer men den levens- 



