23G RNT05U)I,0GTSfHE BKRICHTEK. 



theoretisch uit te kunnen besluiten, dat rupsen, in plaats van 

 met plantenblad, grootgebracht zouden kunnen worden met 

 kunstmatig bereide stoffen, wanneer deze dezelfde samenstelling- 

 bezitten als de bladeren der »normaal-planten«. 



Er moet hierbij echter op een verschynsel gewezen worden. 

 VVanneer bijv. aan rupsen van Bonib//.r riio/i in plaats van 

 witte Moerbei de bladeren van Monis rubra, Broussonetia 

 Kaempferi, Madura aurantiaca, Sco)~07ie7xi hispa/iica, als voedsel 

 verstrekt worden, dan ondergaan zij steeds als gewoonlijk vijf 

 vervellingen. Worden zij daarentegen gevoed met Cudroina 

 triloba of met Lactuca ■<:afira, dan wisselen zij slechts viermaal 

 de huid, en duurt het ru})sen-stadium veel langer, in plaats 

 van ongeveer 30 dagen, nu 90 dagen. 



Hieruit blijkt, dat deze twee planten voor B. >nori »entfernter 

 liegen" dan de andere bovengenoemde soorten, omdat de rupsen 

 längeren tijd noodig hebben, haar organisme aan dit nieuwe 

 voedsel te doen gewennen. Na 2 — 3 generaties vertoonen zij 

 echter ook hierbij weder het gewone aantal vervellingen, i) 



Wij hebben hier dus een interessant geval van aanpassing 

 van monophage rupsen aan ander voedsel, üe vraag doet zich 

 dus voor, of de polyphagie niet als een aanpassingsvermogen 

 te beschouwen is, dat zich bij de rupsen in een langdurig 

 tijdsverloop ontwikkeld heeft V 



Wat de polyphagie betreft, moet men eerst de vraag 

 beantwoorden, welke omstandigheden bij het eierleggen der 

 vlinders de keus op eene be])aalde plantensoort doen vestigen. 



Volgens (Irevillius zal dit daaraan toegeschreven moeten 

 worden, dat de uitgekozen planten stoffen bevatten, welke 

 eene aantrekkende werking op het reuk-orgaan der vlinders 



1) De bladwesphirven van Cimhe.v fajii undurgaaii eene vervelliiig minder, dan 

 die der zeer naverwante C. luien der wilgen. Zuii t'. ƒ(!ƒ// zich nog niet aangepast 

 liebben aan den beuk? 



