ENTOMOLOGISCHE BERrCHTBN. 237 



uitoefenen. Zoouls uit vele proefnemingen bekend is, heeft dit 

 zintuig bij de insecten eene hooge ontwikkeling bereikt. 



Maar — zegt Bachraetjew — aan de reukwaarneming moet 

 toch de sinaakwaarneming vooraf gegaan zijn, want om te weten 

 waar zij hare eieren kan leggen, moest de wijfjes-vlinder toch 

 met den smaak der plant bekend zijn en deze ervaring van 

 de rups »geërfd« hebben. 



Onlangs heeft Lagerheim het vermoeden uitgesproken, dat de 

 reden, waarom zekere polyphage rupsen aan eenige plantensoorten 

 de voorkeur geven, daarin gelegen is, dat deze looizuur bevatten. 

 Grevillius heeft naar aanleiding hiervan vele proeven met rupsen 

 van Enpr. chrysorrhoea genomen. Bladeren van Stellaria viedia 

 (Muur) welke geen spoor looizuur bevatten, werden door de 

 rupsen niet aangetast ; toen het blad met eene tannine-oplossing 

 bestreken was, begonnen zij er van te vreten. 



Meestal leggen de vlinders de eieren op zulke planten, welke 

 gaarne door de rupsen gevreten worden. Is het aantal vlinders 

 zeer groot, dan worden de eieren ook gelegd op planten, die 

 er anders minder voor in aanmerking komen. Grevillius heeft 

 o. a. ■ waargenomen dat Euproctis chrysorrhoea gelegd heeft op 

 Vuilboom, waarvan de bladeren slechts in den uitersten nood 

 gevreten werden, en zelfs op Brem en eene Rusch-soort (./?///cm.s 

 effusus). Aldus hebben de rupsen van polyphage soorten gele- 

 genheid den smaak van planten, welke haar vreemd waren, te 

 leeren kennen. Wanneer het nieuwe voedsel niet schadelijk 

 werkt, laten zij nakomelingen achter, die aan de plant gewend 

 zijn. 



Hetzelfde kan bij nionophage rupsen gebeuren. Wij zien o.a. 

 dat DenJrolimns pini, welke in Frankrijk uitsluitend op 

 Pinus sylvestris leeft, in Rusland zeer gaarne Finns pinea eu 

 Larü'-soorten vreet. Dergelijke rupsen, die, uit nood bij het 

 zoeken naar nieuw voedsel, op voor haar schadelijke planten 

 terechtkomen, zullen natuurlijk sterven. Door Bechstein werd 



