ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 251 



irritiais L., in wier maag zich bevinden 3 schubben, waarvan de 

 grootste 220 jj. lang is, vermoedelijk afkomstig van eeue Foihiride 

 of Lepisma, 3 veervormige haren, waarvan de langste 370 fx 

 meet, vermoedelijk afkomstig van Bomb^ts, en 18 fijn behaarde, 

 platte haren, waarvan de langste 830 ," meet, en die vermoe- 

 delijk van een Trkhopteron afkomstig zijn. Hiermede is dus 

 bewezen, dat Suctoria niet altijd zoogdieren- of vogel-bloed 

 zuigen, maar ook wei eens Insekten schijnen aan te vallen, 

 waarbij dan losse haartjes of schubben mede ingeslikt worden. 



L a b r u m en E p i p h a r y n x. Aan een praeparaat van 

 Pulex irritans L., 2, afkomstig uit Parijs, van Bourgogne, 

 1850, is de linker maxilla met haar palp weggepraepareerd, en 

 zijn de overige raonddeelen netjes uitgespreid. Aan dit prepa- 

 raat valt een onparig orgaan waar te nemen, dat proximaal, 

 vóór het steekapparaat ligt, spoedig om het laatste heen slaat, 

 en zich verder achter het steekapparaat bevindt. Het steek- 

 apparaat gaat dus door eene opening van het proximale einde 

 van het onparig orgaan heen. Het onparige orgaan is proximaal 

 ook duidelijk uit twee symmetrische deelen 

 samengesteld en ziet er ongeveer uit als een laarze- 

 trekker. Ik meen in dit orgaan het eigenlijke lahrum te moeten 

 herkennen. 



Is deze meening juist, dan moet het steekwerktuig als een 

 epipharynx aangezien worden, daar het zich vóór den mond 

 bevindt. Het is proximaal d u i d e 1 ij k uit twee symme- 

 trische deelen samen ges te ld. H et is schijn- 

 baar hol, daar de matrix (epiderm, falso hypoderm) tot aan 

 het eind dezer lange stift doorloopt (evenals bij een dik haar 

 of borstel). 



Tot mijn verwondering lees ik bij Dampf: »Die o s t- 

 u n d w e s t }) r e u s s i s c h e F 1 o h f a u n a« (»Schriften der 

 Physik.-ökonom. Gesellschaft zu Königsberg i. Pr., XLVIII. 

 Jahrgang, 1907, p. 389—390): »Die eigentliche Muudöünung 



