KNTOMOI.OfüSCHF, nKUlCHTKN'. 281 



de benamingen (laarviiii onder grooto reserve moeten nannemen. De 

 donkere cliitine-lijnen, die de »sterna«, »episterna« en »epimera« 

 van elkander scheiden, hebben mijns iu'/iens niets te maken met 

 vergroeiinglijnen. Hrt zijn inwenditre chitineliisten, tot aan- 

 heehtinü; viui spieren, die soms zelfs ontbreken {Pah\v)\ De 

 beharini>- huit ons geheel in den steek. Sommige haren, die 

 volgens onderzoek identiek zijn, staan bij het eene genus op 

 het mesepisternum, bij het andere op het raesepimernml — 

 Geheel anders is het gesteld met de >metapleura><. Hier is 

 duidelijk, vooral bij Ct'r((to/)/ti/llas-sooYien, de afscheiding te 

 zien tusschen »sternum« »episteriium«, en »epinierum«. Tusscheu 

 metasternum en metepisternum is de scheiding slecht gechiti- 

 niseerd, zoodat de twee deelen bijna los van elkander zijn. 

 Tusschen metepisternum en metepimerum is de scheiding niet 

 zoo gemakkelijk zichtbaar, omdat de donkere inwendige chitine- 

 lijsten het onderzoek bemoeilijken. Toch kan men bij de aan- 

 hechting der metacoxa f ene groeve zien, welke zich als 

 scherpe kant over het geheele metapleurum dorsaad laat ver- 

 volgen ; ook inwendig zijn de voorrand van het metepimerum 

 en de achterrand van het metepisternum een eind ver ventraad 

 te vervolgen. Houdt men deze bijzonderheden in het oog, en 

 vergelijkt men nu deze deelen met de overeenkomstige der 

 mesopleura, dan mag men (hoewel onder reserve) 

 aannemen, (maar bewijzen kan men het niet meer) dat de 

 benamingen, die Hothschild aan die deelen geeft, juist zijn. 

 Ook ik zal ze derhalve bij mijne beschrijvingen uiteen praktisch 

 oogpunt blijven gebruiken. 



Sexueele verschillen; zie hierboven bij » zonderlinge 



zintuigen«. 



O n t w i k k e 1 i n g s s t o r i n g e 11 ; zie hierboven bij »Oog- 

 vormige orgaantjes«. 



