ENTOMOLOGTSCllE BERICHTKN. 311 



verticale. Hoewel hier geen plooi of kloof te zien is, die 

 weer met chitine gevuld is, loopt er over het midden van 

 dit tuber een duidelijk zichtbare naad. Een en ander 

 gelijkt zeer op het tuber verticale met naad van 

 Malücopsyüa gi^ossivenlris Weuenberg. 



Indien wij nu in het oog houden- dat Macropsylla hercules 

 RoTiisciiiT.ü en Stiphanocircus nmmni Rothschild betrekkelijk 

 primitive vlooien zijn, met een lang lichaam, lange sprieten 

 en sterke beharing, dan komen wij onwillekeurig tot het be- 

 sluit, diit de oorspronkelijke Suctoria insek- 

 t e n waren met een kop, bestaande uit drie 

 lede n. 



Zijn er nog andere organen, die op meer geledingen wijzen? Ja! 



Midden in de frons bezitten vele »S'?a'^o?'/a een tubev fron- 

 tale, waarin een mediaan, min of meer duidelijk kuiltje, 

 putje of kloofje zich bevindt. In dit kuiltje verheft zich dan 

 soms weer een m u c r o, of een 1 i s t r o n, of een ander lapje. 

 Weer andere Suctoria bezitten niet zulk een tuber fron- 

 tale, maar een orgaan, dat ik luifeltje (p r o t e c t u m) 

 noemde. Soms is dit luifeltje omgekeerd (p r o t e c t u m in- 

 ver s u m). In beide gevallen doet het ons aan een rudimen- 

 tair c o 1 1 a r e deuken ; de rand van dit c o 1 1 a r e is als fijne 

 naad soms nog eventjes zichtbaar. Als overgang van een 

 p r o t e c t u m tot een p r o t e c t u m i n v e r s u m mag wel 

 de mucro beschouwd worden. Al deze organen, zij mogen 

 thans als »zintuig« worden aangezien, zijn m. i. slechts rudi- 

 menten van eeue frontale insuoering, van eene frontale 

 geleding. Vooral het tuber doet aan eene rudimentaire 

 f a 1 X denken. 



Is deze meening juist, dan moeten wij weer aannemen, dat 

 de o o r s }) r o n k e 1 ij 1^' e S u c t o r i a i n s e k t e n w a r e n 

 met e (^ n k o ]i, bestaande uit vier leden. 



De vraag is gerechtvaardigd : is er aan den kop der larven 



