ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 317 



Acarologische Aanteekeningen XXVI. 



Hartingia Oudemaxs. 



In het Tijdschrift voor Entomologie, v. 40, p. 258, 266 (1, 

 III, 1898), beschreef ik, hoewel oppervlakkig, een, naar het 

 mij toen voorkwam, nieuw geslacht en nieuwe soort: Hariingialari. 



Haar thans afbeeldende en op nieuw mei Pter a lloptes steUaris 

 (Buchholz) vergelijkende kom ik tot het resultaat, dat de beide 

 genoemde soorten identiek zijn. 



Doch tevens, dat de beschrijving en teekeningen van Berlese 

 (Acari, Myriop., Scorp. Ital., fase. 38, t. 1) veel te wenschen 

 overlaten. De hyaline membraan, die het achterlijf van het cT 

 siert, is niet vermeld, noch afgebeeld. De ambulacra van l® 

 en 2'^ pootpaar zijn even groot geteekend, terwijl toch die van 

 het 1^ pootpaar zeer groot, die van het 2*^ uiterst klein zijn. 

 Hij geeft aan het 4® pootpaar kleine ambulacra, terwijl ik ze 

 aan mijn exemplaar, zelfs met immersie-systeem, tevergeefs 

 zoek. Zes even lange haren zijn aan het achterlijf ingeplant, 

 terwijl ik er vier tel. De epimera I zijn gescheiden; bij mijn 

 exemplaar zijn ze proximaal vereenigd. De schilden aan de 

 rugzijde zijn geheel weergegeven ! Geen wonder, dat ik anno 

 1898 meende, dat mijn Hartingia lari een »nieuwe soort» was! 



Tevens maakte ik eene nieuwe ontdekking. In de Entomo- 

 logische Berichten, v. 1, p. 225 (1, V, 1905), deelde ik mede : 

 Pteralloptes heeft geen vertikaalharen, en het abdomen van het 

 2 is niet gespleten ; behoort dus voorloopig tot de subfarailie 

 der Avenzoariinac. In de Entomologische Berichten, v. 1, p. 240 

 (1, VII, 1905), handelde ik correcter. Daar vermeldde ik: 

 Pteralloptes, type Analloptes megninii, als Alloptes, doch cf abdomen 

 diep tweespletig. En op p. 241 rangschikte ik dan ook Pteral- 

 loptes onder de Proctophyllodinae. Ook nu ben ik deze zienswijze 

 toegedaan. 



