318 ENTOMÜLOGISCHE BERICHTEN. 



Maar hoe is bet gesteli met Pteralloptes siellaris Buchholz 

 1869 (= lari Oudemans 1898)? Wel, ik beu van meening, 

 dat deze soort tot een gebeel ander genus beboort. Zij ver- 

 schilt van de andere Pteralloptes-soorten 1^ door de breede 

 gestalte zoowel van J als van ç, 2'-' door de doorns aan de 

 voorpooten, 3'' doordat bet ç een recht afgestompt achterlijf 

 heeft (niet tweelobbig), 4^' doordat de epimera 1 alleen zeer 

 proximaal samenhangen, terwijl zij bij de overige soorten over 

 een groot gedeelte vergroeid zijn. De naam Hartingia blijft 

 dus behouden voor de type stellarU Buchholz. 



De rangschikking der soorten in twee groepen, gebaseerd 

 op den vorm van het achterlijf van het d", voorgesteld door 

 Canesteint in : das Tierreich, Afl. 7, Demodicidae et Sarcoptidae, 

 p. 103, acht ik eene mislukte, daar de ç o primitivere ken- 

 merken bezitten dan de d" J*. 



Sleutel der crenera der Avenzoariinae : 



1. 



Pootparen I en 11 niet doornig . . 2 



Pootparen 1 en II doornig 3 



c? pooten III normaal .... Avenzoaria Oudms. 



cT pooten III dik Pterovyssus Robin 



d" pooten III het dikst Tngrassia Oudms. 



<^ pooten IV het dikst Hartingia Oudms. 



Demodex tnusculi Oudms. 



Ik haalde haar met fijne naalden uit de talk, waarin zij 

 sedert 1884 opgesloten was. Het dier, een o, is, in tegen- 

 stelling met andere soorten, vooraan het smalst; de kop meet 

 nl. 11; de thorax, geheel achteraan, 26; het abdomen, bijna 

 over de heele lengte even breed, 35 .". De mond is naar 

 voren, doch tevens naar boven gericht (zooals 



