ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 6 



soorten zonder vertikaalharen te vereenigen in een genus 

 Ingrassia. Met zekerheid kan ik thans mededeelen, dat ook 

 Megninia ibidis Trouessart, en il/, centropodos Mégnin met 

 hunne variëteiten tot dit genus behooren. Eene bizonderheid 

 aan de hechtlapjes (carunculae) der volwassen dieren is deze, 

 dat de steel ervan geleed is, hetgeen reeds door Berlese gezien 

 en afgebeeld werd (Ac. Scorp. Myr. Ital. fase. 37 n°. 5 fig. 3). 

 Wat hem echter ontging is, dat het hechtlapje in een week 

 klauwtje eindigt, zoodat dit genus ook in dit opzicht 

 verwantschap vertoont met de Psoroptinae. 



A. C. Oudemans. 



Aanteekeningen over Suctoria XV. 



Rhinolophopsylla nov. gen. 



Van den heer Jos. Cremers, te Rolduc, bij Kerkrade, ontving 

 <!k een o exemplaar van een éenkammige vleermuisvloo, waar- 

 naar ik al zoo lang verlangend uitgezien had ! Het parasiteerde 

 op Hipposideros hipposideros Bechst., de kleine hoef'ijzerneus. 

 Kolenati beschrijft reeds in 1857 deze soort (Wien. Entom. 

 Monatschr., v. 1, n°. 3. p. (55) als volgt: 



»Die Gattung Ceratopsylliis, characterisirt durch einen vier- 

 zähnigen Kopf und durch Rückenctenidien, . . . ., lebt nur an 

 Vespertilionen .... Ein Ctenidium (am Pronotum); Ceratopsyllus 

 monocte/ius Kolenati, kömmt vorwaltend vor auf Rhinolophus 

 ferrum equinum.« 



De soortnaam monocteuus is echter gepraeoecupeerd ; zie hier- 

 over Oudemaxs in Tijdschr. v. Entom., v. 51, 1908, p. 103. 



In 1880. beschreef Taschenberc4 onder den naam van Typhlo- 

 psylla unipectinata dezelfde soort, die dus in het vervolg dezen 



