50 ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 



Hypopus tarsispinus nov. sp. 



In een preparaat van Berlese, mij welwillend door hem 

 afgestaan, bevonden zich 5 exemplaren van eenen mij onbekenden 

 hypopusvorm, zeer naverwant aan dien van Hypopus spinitarsus 

 Herni ; daarom gaf ik er bovenstaanden naam aan. Hij onder- 

 scheidt zich van de bekende soort in de volgende kenmerken : 

 I e de voorranden van pro- en mesosoma loopen bijna parallel ; 

 het prosoma is dus breed bandvormig, niet driehoekig; 2 e er 

 zijn geen vertex-haren ; 3 e het hypostoom is lang en draagt 

 slechts 2 terminale lange haren ; 4 e niet alleen zijn de pooten 

 slanker, maar ook de haren, borstels en reukkolven erop zijn 

 langer. — In rot hout; Florence. 



A n o e t u s d i o n y c h u s nov. sp. 



Van den heer H. Schmitz S. J. ontving ik een hypopusvorm, 

 op Plecotus auritus L. gevonden. Deze hypopus is zeer naver- 

 want aan A. mitscarum L. ; verschilt daarvan o. a. in de volgende 

 kenmerken: het lichaam is achter breeder; de haren erop zijn 

 korte borstels; de voorpooten betrekkelijk langer, de achter- 

 pooten betrekkelijk korter ; het hypostoom heeft twee lange en 

 twee korte eindharen, geen middelbaren; de kleine zuignappen 

 staan dichter bij den anus; de achterrand van het lichaam met 

 4, niet met 6 haren. 



Pro talges Trouessart et Mégnin en Hartingia Oudms. 



Teouessaiit en Mégnin noemen in Compt. Rend. Ac. Sc. 

 Paris v. 97. p. 1320, 1883, een nieuw genus Protalges; de 

 achterpooten zijn verdikt, geen soort wordt genoemd, geen 

 type aangegeven. — Dezelfden geven in Bull. Soc. Étud. Sc. 

 Angers, v. 12. p. 138, 139, 1883 (Januari 1884!) een deter- 



