ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 05 



of andere zijner vroegere opgaven heeft verbeterd, maakt Hofe- 

 neder het den lezer gemakkelijk, door reeds aanstonds hierop 

 opmerkzaam te maken. Zelfs de anatomische onderzoekingen 

 van Brues blijken voor een deel ook reeds door Nassonov te 

 zijn verricht. Wat later aan de kennis dezer groep werd toege- 

 voegd, betreft in hoofdzaak de systematiek, die zeer veel 

 omvangrijker geworden is ; ook Nassonov blijkt de soorten 

 niet altijd juist en voldoende te hebben onderscheiden. Het is 

 niet wel mogelijk, hier een overzicht te geven, van hetgeen in 

 Nassonov's stukken wordt medegedeeld ; liever sta ik nog even 

 stil bij het door Holen eder geleverde aanhangsel. Hier worden 

 vooreerst de onderzoekingen van Meinert besproken en de 

 punten van overeenkomst en verschil met Nassonov uitvoerig toe- 

 gelicht ; Meinert's materiaal was veel geringer en slechter ge- 

 conserveerd, waardoor eenige belangrijke fouten worden ver- 

 klaard; zelfs moet het verwondering baren, dat deze auteur 

 desondanks daaraan nog zooveel heeft kunnen waarnemen. Zoo 

 heeft hij reeds zeer juist gezien, dat het j evenveel vervel- 

 lingen ondergaat als het cT en dus ten slotte evengoed als imago 

 te beschouwen is, alleen met dit verschil, dat de laatste larve- 

 en de pophuid niet worden afgestroopt, en zelfs ten deele bij 

 de vorming van het broedkanaal nog een belangrijke rol spelen. 

 Verder bespreekt Hofeneder nog eenige punten, die tot dus- 

 verre twijfelachtig bleven en deelt zijn eigen bevinding hierom- 

 trent mede. Ook Hofeneder vond de genitaalkanalen altijd eerst 

 gesloten aan hun binnenste uiteinde en eerst dan geopend, 

 wanneer in het j de larven reeds geheel ontwikkeld waren. 

 Een raadsel blijft dan echter, hoe het sperma indringt. Copulatie 

 is door sommige onderzoekers waargenomen. Horeneder zelf' 

 kon nooit sperma aantoonen en meent, dat ook bij 5 5, die 

 tamelijk zeker niet bevrucht waren, eieren tot ontwikkeling- 

 kwamen ; bewezen is parthenogenesis echter tot dusverre bij 

 Strepsiptera niet, en Hofeneder acht het niet onmogelijk, dat 



