102 EXTOMOLOGTSCHE BERICHTEN. 



door gelegd zijn) een aantal Ooleoptera-soorten, die wij gewoon 

 zijn slechts aan de oevers van beken en rivieren te vinden n.l.: 



Tachypus pallipes Df'ts. in groot aantal. Deze tamelijk zeld- 

 zame soort zag ik nog nimmer in zulk een hoeveelheid bijeen. 



Notiophilus palustris Dfts. 

 » aquaticus L. 



Dyscldrius globosus Hrbst. in groot aantal. 

 » politus Dej. 



Bledms erratkus Er., een zeer zeldzame soort, in groot aantal. 

 » longulus Er. in 5 exemplaren. 



Helopïiorus nubilus K. in aantal. 



Voorts nog eenige Phüonthus-soovten, Stilkus Erklisoni Fauvel, 

 Atheta gagatina Baudi en Stenus melanopus Marsh., die weliswaar 

 op vochtige plaatsen thuis behooren, doch niet speciaal als 

 oeverdieren te boek staan. 



Het terrein bestaat uit hoogen zandgrond. Beken of rivieren 

 bevinden zich niet in de nabijheid. 



Vooral langs den rand van het grasveld groeien talrijke 

 exemplaren van Taraxacum, welker bladrosetten den onder- 

 liggenden grond eenigszins vochtig houden. Bledius erratkus 

 graaft zijn gangen echter ook tot midden in de droge zand- 

 paden, terwijl ook Tachypus pallipes in den zonneschijn midden 

 op de paden jaagt. Vooral het voorkomen van Ilelophorus nubilus, 

 die als een echt waterdier beschouwd wordt, is hoogst merk- 

 waardig. Üeze diertjes waren het moeilijkst te vinden, daar 

 hun kleur volkomen gelijk is aan die van het zand en zij zich 

 onbewegelijk hielden. 



Het is mij onverklaarbaar, hoe deze oeverdieren, zoover van 

 hun eigenlijk element, op dit terrein tot ontwikkeling zijn 

 gekomen. 



D. L. Uyttenboogaart. 



