KNTOMOI.OGISCIIK BERICHTEN. 121 



M i e r o t h r o m 1) i d i u m 1 1 a 1 z a h u a 1 1 Murray. 



Larva. Zeer naverwant aan M. helleri. — Fiugzijde: Schildje 

 bijna tweemaal breeder dan lang, trapezoidaal. achter breeder 

 dan vóór, achterzijde afgerond. Pseudostigmataalharen in de 

 distale helft lang behaard. Rug met 5 dwarsrijen van 4 haren. 

 Deze zijn eenzijdig behaard. Palpfemur met dik, behaard haar; 

 genu met veertje; tibia met twee gladde haartjes en intern 

 veertje; klauw halverwege met ventrale nevenklauw iets korter 

 dan de eigenlijke ; galea met twee gladde borstels. — Buikzijde: 

 Palptarsus klein, vierkant, met 3 (?) veertjes en twee reukharen , 

 Maxilli- en gewone coxaalharen zijn veertjes. De overige 4 

 buikharen a's de rugharen ; aars kort, in rond glad aarsveld. 

 — Veroorzaakt in Mexico jeuk, ontsteking, soms ettering, aan 

 oogleden, oksels, navel en praeputium van Homo. - Type 

 dezer nieuwe beschrijving in Collectie Trouessart, Parijs. — De 

 beschrijving in Ent. Ber. v. 8, p, 84 sub nomime Mier. alfred- 

 dugesi vervalt. 



ïi o h a u 1 t i a nov. gen. 



J. Rohault behandelt in zijn Traité de P h y s i q u e, 

 Parijs, 1671, cap. 21 pars 1, D e r e r u m naturalium 

 ele mentis den ararus = Acarus siro = de schurftmijt. 



Larva. Dit genus onderscheidt zich van de tot dusverre 

 bekende Thrombidium-larven door het bezit van slechts 2 

 klauwen zonder pulvillum aan alle pooten ; van twee paar 

 pseudostigmata; van een crista met (voorste) areola, en van 

 gescheiden coxae I en II. 



Door de twee klauwen nadert het het Hydrachnidengeslacht 

 Limnoehares ; de gescheiden coxae 1 en II doen verwantschap 

 vermoeden eenerzijds met de Hydrachniden-genera ZAmnochares 

 en Diplodontiis, anderzijds met het Erythraeiden-geslacht 



