142 KNTO.MOUXilSCIIK BESICHTEN. 



met geen der beschreven soorten van dit genus hebben kunnen 

 identificeeren. Daarentegen is een dergelijke levenswijze bekend 

 voor Psi'a-soorten, want Psila rosae b.v. leeft in wortels van 

 de gewone peen [Dauclis carota), van karwei (Canon carvi; 

 Zuidhorn, Mei, 1908), van selderij, peterselie en koolzaad. 



Nu is werkelijk de overeenkomst tusschen Psila en Piophila 

 in den imago-toestand een zoodanige, dat het mij niet al te 

 onwaarschijnlijk toeschijnt aan te nemen, dat iemand, die zich 

 niet in het bizonder met dicteren heeft beziggehouden, zich 

 hierbij zou kunnen vergissen ; de habitus, de gele vleugel- 

 aderen enz. geven hiertoe voldoende aanleiding. Het wil mij 

 daarom toeschijnen, dat Westwood's soort een Psila is. Psila 

 rosae schijnt het echter niet te zijn ; deze heeft gele tarsen, 

 terwijl juist wordt aangegeven, dat de pooten geel, de tarsen 

 zwartachtig zijn; verder wordt het voorhoofd als in het midden 

 zwart aangegeven, wat ook voor Psila rosae niet opgaat. Onder 

 de mij bekende soorten van dit genus beantwoordt Ps. atrimana 

 nog het best aan de beschrijving. Bij de wijfjes dezer soort 

 zijn althans de pooten doorgaans geel met verdonkerde tarsen, 

 terwijl de beschrijving van den kop, welke als kastanjebruin 

 wordt aano-eo-even, met het voorhoofd in het midden zwart, 

 ook wel op deze soort toepasselijk is. Bij de verwante Psila 

 gracilis zijn de pooten der o van dezelfde kleur, maar is het 

 voorhoofd gewoonlijk geheel zwart. 



Zonder nieuw materiaal is het echter niet wel uit te maken, 

 welke soort Wkstwood onder de oogen kwam; ik houd mij 

 dus hiervoor aanbevolen. Een nauwkeuriger onderzoek der 

 larve is hierbij gewenscht; bij alle oppervlakkige overeenkomst 

 zullen er tusschen de Piophila- en /^//a-larven bij nader 

 onderzoek zeker wel duidelijke verschillen aantoonbaar zijn. 

 Over 't geheel is op de meer minutieuse kenmerken der cyclor- 

 rhaphe Dipterenlarven, ook waar het phytopathologisch 

 belangrijke soorten betreft, nog veel te weinig gelet. In elk 



