171 ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 



H o n o m o i a nov. gen. 



G. Cos. B o h o in o schreef in 1687 zijne Osser vaziun i 

 into r n o a' pellicelli del co r p o u m a n o, e cl a 1 n i 

 c on altre o s s e r v a z i o n i s e r i 1 1 e in una lettere 

 all i 1 1 u s t r o S ig. Fr. H e cl i. Men meent zekerheid ervan 

 te hebben, dat de brief door Kedi zelf geschreven is, daar hij 

 huiverig was, zijn naam aan de ontdekking van den Acarus siro 

 (= de schurftmijt) als oorzaak der scabies te verbinden. Hij 

 geeft van den Acarus siro een vrij goede afbeelding. Bekend is, 

 dat twee ontdekkers hem reeds vóór waren! 



Ik noem het nieuwe genus naar hem Bonomoia. Het is 

 gebaseerd op een hypopus-vorm (= de atony inpha in reistoilet); 

 twee oogen heeft- hij gemeen met Histiogaster, doch verschilt 

 daarvan in de volgende kenmerken: De habitus is Anoetus- 

 achtig; de oogen bevinden zich niet op het pro-, maar op 

 het metasoma; poot IV heeft geen klauw. Verwantschap met 

 Histiogaster is m. i. uitgesloten, met Anoetus zeker. 



Bonomoia primitiv a n. sp. 



Denton y m p h a (h y p o p u s). — Lang 1 87,' breed 120 

 niikron. Habitus als die van Anoetus banjuwangicus en indiens, 

 doch onmiddellijk daarvan te onderscheiden door een goed 

 begrensd capitulum, dat voorbij den voorrand van het prosoma 

 reikt, door twee oogen op het metasoma, door een groote 

 genitaalopening (deze is even lang als de zuignapschijf) en 

 door twee kanonvormige zuignappen achter de genitaalopening 

 (evenals by A. discrepans en cirratus). De zuignappen op coxae 

 1 en III en terzijde der genitaalopening ontbreken ; men vindt 

 op die plaatsen gewone haren. Op dezelfde Blattide van 



Banjoewangi. — , 



