21(3 ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 



Epistorna als bij Eugamasus furcatus G. et R. Can., dus twee- 

 spitsig, de spitsen bij elkaar, naar buiten gebogen, divergeerend 

 (zie Berl. Acar. Myr. Scorp. Ital. 68.4.). Endogynium ongeveer 

 als bij P. decipiens Berl. Eén ex. »aus dem Schilthorngebiet«, 

 Berner Alpen 2400—2800; 1911; Rud. Probst, Type in mijne 

 collectie. 



Hypoaspis lieselhausi nov. sp. 



o. Naverwant aan H. lepta Oudms. ; algerneene lichaamsvorm 

 echter niet slank, maar gedrongen, goed geschouderd, achter 

 de schouders even versmald, daarachter weer breeder wordend, 

 evenals bij H. ometes Oudms., zonder schouderharen. Lengte 

 500, breedte aan de schouders 250 p. Schubben in de voor- 

 helft van het rugschild klein, rond, in de achterhelft groot, 

 breeder dan lang. Haren op rug en pooten kort, doornvormig, 

 op wratjes. Epistoma stomp, een hoek van ± 90°. Sternaal- 

 schild langer clan breed ; het voorste paar haren dicht bij 

 elkaar; geen m etastern aal-schildjes; genitaalschild lang, grof- 

 geschubd, achter breed en recht afgestompt; anaalschild groot, 

 voor recht afgestompt, aldaar evenwijdig aan genitaalschild, 

 achter rond; tusschen genitaal- en anaalschild een smalle weeke 

 band met 2 ventraalharen. Inguinaalschildjes klein, niervormig. 

 Peritrema voorbij de pooten I en IV reikend, met schild aan 

 de binnenzijde van poot II tot voorbij poot IV reikend. Trito- 

 sternum met 2 lange, platte slippen. Hypostoom met lange 

 gele hoorns en twee lange binnenslippen. Eén ex. uit een nest 

 van l'olpa europaea L., Sittard, IX, 1911; F. Heselhaus, S. J. 

 Type in zijne collectie. 



Mij t e n op vlooien. 



Het schijnt, dat Kircher, 1709, de eerste is, die »luizen 



