BNTOMOLOGTSCHE BERICHTEN. 349 



De ophthalmoloog Hess was eigenlijk de eerste die hierover 



behoorlijk proeven .deed ; hij bewees voor verschillende dieren 

 (amphibiën, reptielen, vogels en zoogdieren) het vermogen om 

 kleuren te herkennen, maar ontkende dit voor bijen. 



En nu is het den Laatsten zomer aan k. v. Frisch gelukt 

 niet zeer belangwekkende proeven aan te toonen, dat de bijen 

 wel degelijk kleuren zien. 



Hij nam een groote tafel, besehut tegen regen en zon. op 

 ± 200 M. van een bijenstal. De tafel werd nu in onregelmatige 

 volgorde bedekt met bladen papier, die 30 overgangen van 

 wit naar zwart vormden (verkregen door kopieerpapier ver- 

 schillende tijden aan de zon bloot te stellen). 



Op een paar willekeurige plaatsen werden nu twee matgele 

 papieren van gelijke grootte (± 10 X 15 e.M.) er tusschen 

 gelegd, terwijl op ieder stuk papier een bakje geplaatst werd; 

 samen dus 32 bakjes, waarvan de twee op geel met suiker- 

 water gevuld werden. Al zeer spoedig begon zieh nu een 

 levendig verkeer te ontwikkelen op deze twee bakjes. 



Om nu de africhting op een bepaalde plaats te vermijden 

 en een zuivere africhting op de kleur te verkrijgen, verplaatste 

 v. Fr. steeds de gele papieren en dan bleek, dat de bijen toch 

 dadelijk op de pas verplaatste voederplaats afvlogen. 



Nu moest nog uitgemaakt worden of zij er door hun reuk- 

 of hun gezichtsvermogen heen geleid werden 



Na een paar dagen nam hij daarom de oude papieren en 

 bakjes met den bijen reuk weg en verving ze door nieuwe op 

 een andere plaats, terwijl alle 32 bakjes met suikerwater gevuld 

 werden. En wat zag hij nn: de bijen vlogen direkt naar de 

 bakjes op geel en lieten alle andere staan. Slechts drie kwamen 

 op 't grauw terecht. 



Het geel werd dus niet met een der variaties van grauw 

 verwisseld, zooals een kleurenblinde doen zon. 



Denzelfden dag nam hij nog een nieuwe proef: de gele 



