;5, r )(l KNTOMOLOGI8CHE BEEICHTEN. 



bladen werden weer met nieuwe' verwisseld, op andere plaatsen 

 gelegen en van schoone bakjes zonder suiker voorzien. Binnen 

 ö minuten hoopten zich + 200 bijen in en naast deze bakjes 

 op, terwijl zij de volle bakjes op 't grauw geheel voorbijzagen. 



Zij werden dus niet door hun reukzin geleid (deze trad 

 blijkbaar zelfs geheel op den achtergrond), en daar zij het 

 geel onder de 30 variaties in grauw met groote zekerheid 

 herkenden, herkenden zij het niet aan zijn helderheid, maar 

 aan zijn kleur, in. a. w. de bijen kunnen kleuren zien. 



Dezelfde [»roeven gelukten ook volkomen met blauw papier. 



Ook de vorm doet er niet toe, want, heel eigenaardig, kreeg 

 ook het gele potlood, toen v. Fr. er aanteekeningen mede 

 maakte, druk bezoek van de op geel gedresseerde bijen, ter- 

 wijl zijn broer eenige dagen later (bij de proeven met blauw) 

 zijn blauwe trui moest uitdoen, daar de bijtjes er wat erg dol 

 op bleken te zijn. 



Nu trachtte v. Pit. ook aan te toonen, dat de bijen net als 

 de mensch zien. Dan moesten de op geel afgerichten ook op 

 kleuren afkomen, die er, volgens ons begrip, op gelijken. En 

 werkelijk bevlogen zij ook oranje, helgeel en geelgroen, terwijl 

 rood, groen, blauw en violet gemeden werden. 



De op blauw afgerichten echter kwamen niet op rood, geel 

 en groen, maar op violet en purper, dat volgens onze begrip- 

 pen niet op blauw lijkt. Hiermede overeenkomende bevlogen 

 op purperrood gedresseerde bijen sterk violet en blauw, meden 

 d. t. rood, groen en geel. 



Zij verwisselen dus purperrood met violet en blauw. 



Den sleutel tot deze verhouding vinden wij, wanneer wij de 

 bijen op rood willen africhten. Dit mislukt,; zij vliegen dan 

 ook op zwart, zoodat zij rood als zwart zien. 



En waarom verwisselen zij purperrood nu met blauw? Om- 

 dat het eerste roode en blauwe stralen uitzendt. De roode 

 worden niet gezien, dus blyven de blauwe over. 



