ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 355 



opgewonden om de wijfjes, doch gaan niet spoedig tot 

 copulatie over, en al gebeurt dit, dan zijn de eieren nog 

 zeer vaak steriel. Mogelijk is dit een der redenen van de 

 zeldzaamheid van deze soort. 



Vervolgens HarpyiaOdi^ (Centra SCHRK) furcula Cl. Het 

 ei van dezen vlinder is zwart, iets boller dan van erminea. 



De rupsen, welke ik in Augustus 191 1 in de buurt van 

 Denekamp ving, waren dof geelachtig groen met een ruit- 

 vormigen, samenhangenden roodachtig bruinen rugband met 

 geelachtig witte hoeken. Dit bruin is geelachtig gemengd en 

 maakt daardoor een geheel anderen indruk dan bij de beide 

 vorengenoem.de soorten. Op den 6 den en 7 den ring is de band 

 verbreed. 



Het spinsel is bijzonder vlak en zoowel op den stam als 

 op de dunnere takken bijna onzichtbaar. De pop roodbruin ; 

 de vleugelscheden groenachtig. 



De grondkleur van den vlinder is grijswit, fijn zwart be- 

 stoven en meestal duidelijk geteekend. De donkere band is 

 wortelwaarts recht afgesneden, aan de andere zijde met een 

 groote en 2 of 3 kleine bochten. De grootere donkere 

 teekeningen zijn alle oranje afgzet. In TER Haak staat ten 

 onrechte, dat de begrenzing van den zwarten band wortel- 

 waarts onregelmatig met 3 bochten is. De zwarte stippen 

 aan den vleugelzoom zijn bij sommige exemplaren zeer groot 

 en duidelijk, bij andere zeer fijn. Tegenover de groote bocht 

 van den donkeren band staat zoomwaarts een zwarte stip. 



Bij deze soort heb ik 2 generaties per jaar waargenomen. 

 Ik ving toch den 2<S sten Mei 1906 te Utrecht een sterk afge- 

 vlogen wijfje, dat nog een 6-tal eitjes afzette; hiervan ver- 

 kreeg ik in September van datzelfde jaar een 4-tal vlinders, 

 waaronder een wijfje, dat volkomen normaal ontwikkelde 

 eitjes bij zich had. Verder vond ik op een vindplaats in de 

 buurt van Utrecht den 3 de " Juni 19 12 een mannetje, en den 

 16 September 191 2 werd mij van dezelfde vindplaats een 



