856 ENTOMOL« »GISCHE BERICHTEN. 



wijfje gebracht, eveneens met normale eitjes. Deze laatste 

 houd ik voor een imago der 2 (le generatie. 



De rupsen ving ik zoowel op breedbladigen als op smal- 

 bladigen wilg, op hoogopgaande boomen (Utrecht) en op lage 

 struiken (Denekamp, de Bilt). De dofgroene kleur der rups 

 komt zeer veel overeen met de dofgroenen kleur van breed- 

 bladigen wilgen ; dit maakt dat de rups zeer moeilijk zichtbaar 

 is. De soort is naar mijn meening minder zeldzaam, dan 

 gewoonlijk wordt aangenomen. 



Wat de levenswijze van de rups van Centra bifida Hbn. 

 betreft, leze men TER Haak. De rupsen, welke ik vond, 

 zoowel op ratelpopulier als op den gewonen populier en op 

 wilg, waren bijna altijd met parasieten geïnfecteerd. 



Ten slotte wil ik de aandacht vestigen op eene nog niet 

 in ons land gevonden soort, n.l. Centra bicuspis Bkh. De 

 rups vond ik dit jaar in Augustus in Duitschland (Rhöndorf) 

 op els ; ook berk, wilg en beuk werden gegeten. Ongeluk- 

 kigerwijze mocht het mij niet gelukken, de beide rupsen tot 

 verpoppen te brengen. De afbeelding, welke in Hoffmann's 

 Raupen der Schmetterlinge Europa's voor- 

 komt, lijkt mij vrij juist. De kleur is helgroen. De rugband 

 is roodbruin, meer vleeschkleurig dan bij furcitla en rood- 

 achtig wit gezoomd. De grondkleur der vleugels is zuiver wit. 

 De d warsband is in de middelcel sterk vernauwd, en de 

 oranje schubben ontbreken. 



Het lijkt mij zeer waarschijnlijk, dat deze soort in de 

 achterhoek van Gelderland of in Overijsel ontdekt wordt, 

 wanneer men in Juli en Augustus gaat zoeken. 



Utrecht. C. P. G. C. Balfour van Burleigh. 



Blatta en Kanker. 



Uit Kopenhagen, waar door Jensen's overplanting van 

 muizenkanker nieuwe proefnemingen op het gebied van het 



