16 ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 



ontbreken soms, zooals bij n i g e r Oudms. Trimaculatus 

 is de meest algemeen voorkomende soort. 



Achorolophus opilionis O. F. Müller. 



Ik heb reeds aangetoond (Ent. Ber. v. 3, n. G6, p. 264), 

 dat opilionis Müller 1776 de oudste naam der larven is. 

 Evans en Bruyant hebben door hunne welgeslaagde kweek- 

 proeven bewezen, dat uit de op Opilioniden levende larven 

 de soort nemorum KoCH te voorschijn komt. Wat tot dus- 

 verre UÉVionim heette, moet dus in het vervolg opilionis 

 genoemd worden. 



Het radiatiepunt der rugharen ligt ongeveer ^/^ der crista- 

 lengte achter de crista, en toch nog vóór het centrum. De 

 haren zijn zeer dicht geplaatst, plat, distaad breeder wordend, 

 dus min of meer veervormig en voorzien van 4 rijen dikke 

 stekels, bruin, de spitsen der stekels zwart. 



De Nympha is donkerbruin, de crista lichter, de randen 

 donkerder, bijna zwart (door de opeengepakte zwarte haren). 

 De eenige nympha, die ik zag, meet 13 12 u. 



De A d u 1 t i bezitten vermoedelijk evenveel haren als de 

 N}-mphae ; door het toenemen van de lichaamsmassa staan 

 de haren echter verder van elkander ; over het algemeen is 

 de kleur dan ook lichter bruin, meer roodbruin ; de om- 

 geving der crista is duidelijk rooder. De eenige adultus, 

 die ik zag, (een ex. gevonden te Haarlem en in mijne 

 collectie) meet 2150 u.. — 



KoCH beeldt af en beschrijft: op de hoogte der schouders 

 en geheel achteraan mediaan eene keep of inkerving, zoodat 

 de lichaamsrand in het geheel 1 1 uitpuilende bulten vertoont. 

 Mijn ex. mist die kerven, zoodat de lichaamsrand slechts 8 

 bulten vertoont, één vóór, één achter, en 3 aan elke zijde. 



Achorolophus vertex Kramer. 



Het radiatiepunt der rugharen ligt ongeveer ~/s cler crista- 



