4ß ENTOMOLOCISCHE BERICHTEN. 



In Sept. 19 12 hield \k in een ÏRmûesch eenige Stcnoâo^/irus- 

 soorten, die eenige dagen geleden in de duinen rondom 

 Bloemendaal gevangen waren. 



Den 9^" Sept. trof ik een $ van variabilis aan, bezig met het 

 eierleggen. Het achterlijf was naar beneden gekromd en halver- 

 wege in den los.sen zandgrond, waarmee de bodem der flesch 

 bedekt was, verborgen. Rondom de opening in den grond 

 lagen korreltjes zand en aarde, die door het persen van het 

 achterlijf in de eenigszins vastgestampte aarde, opgeworpen 

 waren. Het dier zat rustig en zonder beweging, alleen ging 

 af en toe een trilling door het geheele lichaam heen. Het 

 achterlijf was tot anderhalf maal zijn normale lengte uitge- 

 zet en vertoonde zeer duidelijk de gespannen vliezige ver- 

 bindingen der achterlijfsringen. Ongeveer na een minuut 

 trok het dier zijn achterlijf, dat tegelijkertijd weer inkromp 

 en zijn normale grootte hernam, uit den grond, trilde even 

 met de achterpooten heen en weer en op zij, en harkte 

 daarna met de tars over de verspreide zandkorreltjes rondom 

 de opening van het kuiltje en vulde dit daarmee, tot de 

 eiermassa niet meer zichtbaar was. De top van het achterlijf 

 en de ovipositor waren omhuld met een witachtige, schuimige 

 massa. Toen dit afgeloopen was, liep het dier langzaam weg 

 en klom in een in de nabijheid zijnd grassprietje, waaraan 

 het na eenigen tijd weer lustig knabbelde. 



Denzelfden dag nam ik dit heele proces ook waar bij een 

 $ van elegans, dat ook in de flesch huisde. 



Het eierleggende Ç van rnfipes trof ik echter 12 Sept. in 

 de natuur aan, en wel in het Stenebosch in Well (L.). Het 

 zat, met het achterlijf halverwege verborgen in den grond, 

 op een verwaarloosd, zandig boschpad, te midden van eenige 

 spaarzame grassprieten en onkruid. Het toonde bij nadering 

 maar geringe teekenen van onrust en liet zich zeer goed 

 observeeren. Toen het eierleggen afgeloopen was, sprong het 

 dier onmiddellijk weg, maar ik kon het nog bijtijds vangen. 

 Ook hier was de top van het achterlijf en de ovipositor 

 omhuld met de witachtige schuimige massa. 



De diepte, waarop de eieren gelegd waren, varieerde van 

 5 tot 20 millim. 



Nadat de diertjes eieren gelegd hadden, maakte ik bij alle 



