irZ ENTC)M()L()(;iS('nK ukkiciitkn. 



BOEKBESPREKING. 



Edmund Reitter, Fauna Germanica. Die 

 Kàfer des Deutschen Reiches. IV. Band. Mit 31 Text- 

 Illustrationen und 22 Farbendrucktafeln, zusammen- 

 gestellt und redigiert von Dr. K. G. LUTZ. Stuttgart 

 19 12. (Schriften des Deutschen Lehrervereins für 

 Naturkunde. XXVII. Band). 



Het verschijnen van dit deel van Reitter's werk, mag 

 wederom met voldoening begroet worden. 



Vooral is dit gedeelte der Coleoptera daarom in hooge 

 mate belangrijk, omdat wij thans kennis maken met de 

 allernieuwste bevindingen omtrent dat legio van soorten, 

 wier levenswijze geheel afhankelijk is van bepaalde planten- 

 soorten en waarbij uiterst nauwkeurige waarnemingen meer 

 dan ooit gewenscht zijn, zoowel beschouwd van een zuiver 

 biologisch standpunt, als met het oog op de veelal aange- 

 richte schade aan allerlei nutsplanten. Hier toch raakt de 

 zuivere wetenschap het nuttigheidsbeginsel bij de verschil- 

 lende takken der cultuur, van land- en tuinbouw, bosch- 

 cultuur, enz. 



Op voortreffelijke wijze zijn in dit werk van den gevierden 

 ,, Altmeister" der Coleoptera, de zoo belangrijke PJiytopliaga 

 behandeld. Deze groep omvat de familiën der Caravibycidac, 

 CJirysomelidac en Lariidae {BriicJiidac der oudere auteurs). 



Onder zooveel trekt vooral de aandacht de uitmuntende 

 bewerking der z.g. aard vlooien {Halticinac), door Franz 

 HeikertinGER, den wel bekenden kritischen onderzoeker 

 dezer sub-familie der CJirysmiiclidae, die voor deze, zoo 

 uiterst moeilijk te doorwerken, afdeeling, als 't ware een 

 nieuw veld voor biologisch onderzoek heeft ontgonnen. ^) 



1) Hier zij gewezen op een belangrijk geschrift van Franz Heiker- 

 tinGER : ,,Die Phytökologie der Tiere als selbstän- 

 diger Wissenszweig", in „Wiener Entomologische Zeitung" 

 XXXIlI Jahrgang, I. und II. Heft, p. 15, Wien 1914, waarin o. a., terecht 

 met nadruk, gewezen wordt op de, in lokale Fauna's, zoo dikwerf ver- 

 melde voedingsplanten, van welke de opgaven enkel en alleen berusten 

 op naschrijven uit andere werken, die bovendien meestal betrekking 

 hebben op geheel andere landstreken, waarbij dus van eigen waarnelnin- 

 gen geen sprake is en ook wel eens verzuimd werd aan te geven aan wien 



