'.)(■) ENTOMOLOGISCIIE BERICHTEN. 



N e d e r 1 a n d s c h e Insecten p. 321, ten onrechte 

 zegt, dat de juiste verklaring van het uitwerpen van zand uit 

 den trechter vroeger niet bekend was. RöSEL zegt toch, in 

 deel III p. 99 : ,,want komt er eene Mier, of eenig ander 

 Insect, zijnen kuil te na, zoo keert hij zich eensklaps om .... 

 Hij begeeft zich dan in allerijl naar 't midden van zijn 

 hol .... ; en daarop werpt hij met zijnen iets breeden kop 

 het zand verre uit; zooals wij hier onder nader zullen zien. 

 Hier door maakt hij niet alleen den kuil dieper, maar vangt 

 ook het Insect: want het reets in den kuil zijnde Insect, 

 dat zich, uit hoofde van het aan de zijden schuins afloopende 

 rulle zand, niet vasthouden, en niet gezwind genoeg ont- 

 vluchten kan, wordt dusdoende naar 't middelpunt gedreeven, 

 en valt eindelijk in des Roovers vangtang, welke bij die 

 gelegenheid altijd open staat ; . . ." 



Verder kon ik door uitscheppen constateeren, dat zoowel 

 jonge als oude larven aanwezig waren, hetgeen trouwens 

 uit de grootte der trechters reeds viel op te maken ; hetgeen 

 een bevestiging is van het wel vrij vaststaande vermoeden, 

 dat de totale ontwikkeling twee jaren duurt. 



Nu ik toch over den mierenleeuw bezig ben, maak ik er 

 op attent, dat de heer Van Servellen 13 Sept. 191 3 te 

 Aerdenhout een imago van Myrtneleon foï'iiiicaleo L. ving. 

 Op mijn verzoek kreeg ik het exemplaar ter bezichtiging, 

 waardoor ik kon constateeren, dat de determinatie juist was, 

 maar tevens, dat het ex. jammer genoeg zoo slecht geconserveerd 

 was, dat niet meer uit te maken was, of het een c? of een Ç was. 



Dit schijnt de eerste vangst in de duinen te zijn; het zal 

 zaak zijn, scherp op te letten, of nu aldaar ook trechters te 

 vinden zijn, m. a. w. of dit slechts een overvlieger is, dan wel, 

 of de mierenleeuw zich ook in de duinen kan ontwikkelen. 



Een derde vangst was ElapJirus iiliginosiis F. Op een 

 kortelings in cultuur gebracht stuk hei vlak bij de Rosep, 

 liepen talrijke FJapIiri rond. Behalve de gewone K. ripayius L. 

 waren er ook grootere. Deze waren deels donker, deels meer 

 helder brons en, daar ik mij goed herinnerde, dat h. cuprens 

 Dfts. eveneens gewoon en licht brons was, terwijl de zeldzame 

 E. iiliginosHS F. donker brons was, nam ik vele donkere en 

 slechts een paar lichte mede. Helaas bleek het bij het 



