KXTOMOI.OCISCIII-, IIKKKIITHN. 1(1, 



thorax, uil ilric (lubl)clscL;incntcn bestaande, ieder met eéii 

 paar ledematen ; en met een abdomen, bestaande uit tien 

 (elf?) dubbclsegmenten, waarvan alleen de laatste twee ieder 

 een paar ledematen dragen kan (cerci en gonapoph}\sen). 



Er zijn nog andere feiten, die erop wij/.en, dat Suctoria 

 zeer oorspronkelijke of zeer afwijkende Hcxapoda zijn : te 

 weten 



1. het bezit van een epiphar}-nx als steekorgaan, 



2. de aanwezigheid van een hypopharynx (zie hierover 

 Ent. Ber. v. 3. no. 68. Nov. 191 2, p. 293; T ij d s. Ent. 

 V. 56, Sept. 1913, p. 245 — 247, 253,265, 272); bij de larven 

 mondt hierin de gemeenschappelijke ductus salivarius uit. 

 Het is mij gebleken, dat het laarzetrekkervormige orgaan, 

 vermeld in de Ent. Ber. v. 2, no. 42, Juli 1908, p. 251, 

 en in de Ent. Her. v. 2, no. 45, Jan. 1909, p. 279, de 

 h\"popharynx der adulti is: de gemeenschappelijke ductus 

 salivarius mondt hierin uit. 



3. De zoo zonderlinge afwijkend gevormde antennae, waar- 

 van het tweede lid, de pedicellus, groot is, breeder dan het 

 eerste lid, de scapus, terwijl eerst het derde lid (eerste lid van 

 den funiculus) zeer dun en klein is, aldus op den pedicellus der 

 oxer'xgç. Hexapoda gelijkt, en door mij petiolus genoemd 

 werd (Nov. Zool. v. 16. p. 147). 



4. De verbinding van kop en thorax. Inplaats, dat de 

 kop gedeeltelijk in den prothorax zinkt, grijpt hij met een 

 breeden kraag over den prothorax, een onder de Hcxapoda 

 éénig geval. Nu kan men die kraag wel verklaren als het 

 gevolg der, of als een aanpassing aan de parasitische levens- 

 wijze op Vogels en Zoogdieren, maar dan moet men alweer 

 aannemen, dat de Suctoria nog weeke dieren waren, toen 

 zij die parasitische levenswijze begonnen, want het is onaan- 

 nemelijk, dat een goed gechitiniseerde, naar voren gerichte 

 en over den kop grijpende kraag van den prothorax (zooals 

 die bij alle overige Hcxapoda aanwezig is) zou verdwijnen 

 en vervangen worden door een kopkraag, nadat alle 

 deelen goed gechitiniseerd waren. 



5. De zeer bewegelijk met elkander verbonden thorakaal- 

 segmenten. 



6. De met een naar achteren gerichten kraag over 



