ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 127 



(Fig. 6) is aau de binnenzijde uitgerand, terwijl de achter- 

 vleugel (Fig. 7) tot aan den zeer smallen, ietwat gekromden 

 Steel, bijna lijnvormig is. Beide zijn langgewimperd en 

 bovendien nog aan de oppervlakte van verspreid staande 

 haartjes voorzien. De vleugels zijn glashelder en iriseerend ; 

 het aderstelsel ontbreekt geheel. Het achterlijf is zittend, 

 bij het wijfje gecomprimeerd, naar achteren geleidelijk ver- 

 smald en in een punt eindigend (Fig. 4, lichaam van het $ 

 van terzijde gezien) ; aan de bovenzijde is het overlangs 

 diep uitgehold en vertoont aan weerszijden een scherpen 

 rand; de legboor treedt duidelijk te voorschijn. Bij het 

 mannetje daarentegen is het achterlijf in omtrek eivormig 

 en eenigszins dorso-ventraal afgeplat. Aan de spits van het 

 achterlijf draagt het wijfje een aantal opstaande borstel- 

 haartjes. De pooten zijn slank (Fig. 5, achterpoot van het 

 wijfje), vooral bij het mannetje, de tarsen 5-ledig, het laatste 

 lid is kleiner dan het voorlaatste. Zelfs bij sterke vergroo- 

 ting heb ik bij mijne exemplaren de klauwtjes niet kunnen 

 ontdekken. Schenen en tarsen zijn van korte en lange 

 borstelhaartjes voorzien. 



Wegens de 5 -ledige tarsen (tribus Goiiatocerini), het aantal 

 sprietleedjes, zoowel bij het wijfje als bij het mannetje en 

 het zittend achterlijf behoort dit wespje tot het genus Litiis 

 Haliuav. De Mymarinen zijn indertijd monographisch 

 bewerkt door FÖRSTER. In zijn werk ,,Die Familie der 

 My marlden" is het genus Litns slechts door twee, even- 

 eens door Haliday beschreven species vertegenwoordigd. 



Het behoeft wel geen betoog, dat de vertegenwoordigers 

 van deze groep, hoe klein ze ook zijn, eene belangrijke taak 

 te vervullen hebben in de huishouding der natuur en dat 

 zij tevens eene niet onbelangrijke rol spelen ten bate van 



onze cultures. ^, , x ,- t^ 



C. A. L. Smits \"an Bürgst. 



's-Gravenhage, 27 September 19 14. 



