ENTOMOLOGISCHK HKRICHTKN. 187 



H y S t r i c 11 f) p s y 1 1 a t a 1 [i a c (Cur t.) 



Larvae II. In het Tij ds. l^^nt. v. 56, p. 254 (Sept. 

 191 3) beweerde ik : ,,Aber ich fand eine Merkwürdigkeit, 

 die bis jetzt unbekannt is, nämHch .... das 8. Abdominal- 

 segment hat ebenfalls keines" (sc. Stigma) , .aufzuweisen". — 

 In het materiaal uit het nest van een Cricetus friimentarius 

 bevond zich eene larva II. Deze had aan het achtste abdo- 

 minaalsegment een duidelijk stigma! Terstond onderzocht 

 ik nogmaals de larva II mijner collectie, en ziet, ik vond 

 daarin exemplaren met een duidelijk stigma, anderen met 

 een rudimentair stigma, en een absoluut zonder stigma (het 

 ex. waarop mijne beschrijving 1. c. baseerde). Bij deze larvae 

 Il kan dus het stigma aan- of afwezig zijn ! 



Pupae. Merkwaardig is i'-*., dat de poppen 4 longitu- 

 dinale rijen haren op den rug dragen, 2*^., dat aan de achter- 

 lijfspits 3 paar aanhangsels te zien zijn : i paar zeer korte 

 ongelede ventrale, i paar korte tweeledige laterale en i paar 

 langere drieledige dorsale. Wat is de beteekenis dezer aan- 

 hangsels ? Onderzocht ik toevallig eene (j'-lijke pop ? 3*^., 

 dat zich aan de gewrichten van femur en tibia een kort, 

 breed, vogelsnebachtig uitsteeksel bevindt. Bij laterale beschou- 

 wing zijn deze dorsi-caudaad gericht; bij dorsale, of ventrale 

 beschouwing zijn ze externi-caudaad gericht en gelijken dan 

 bedriegelijk op vleugelrudimenten. Dat zijn dus echte 

 pupal e organen, evenals de zonderlinge antennen, de 

 antennenkussens, de kussenkegeltjes, enz. echte 1 a r v a 1 e 

 organen zijn. 



A d u 1 1 i. L.C. p. 254 — 256 deelde ik een en ander 

 mede over het aantal ctenidiumtanden van het 3^, 4"^ en S'^ 

 abdominaaltergiet. In de N o v i t a t e s Z o o 1 o g i c a e v. 16, 

 j). 145, wees ik er reeds op, dat bij de genealogisch oudere 

 Snctoria het aantal ctenidia, of het aantal tanden in homologe 

 ctenidia, grooter is dan bij de jongere. 



De studie der ctenidia bij Hystricliopsylla bevestigt deze 

 kwestie glansrijk. Het grootste aantal tanden komt over 

 het algemeen bij de grootste, het kleinste aantal bij kleine, 

 duidelijk gedegenereerde individuen voor. 



