142 ENTOMOLOGISCIIR BERICHTEN. 



niet; de vraag is alleen maar, c)f het de moeite waard is 

 om mede te deelen. Uit het feit, dat deze arbeid zoo buiten- 

 gewoon wordt opgehemeld, zou men allicht de gevolgtrekking 

 maken, dat de Fransche literatuur aan boeken als dit wel 

 arm moet zijn en ik' geloof toch niet, dat deze meening met 

 de waarheid overeenstemt. 



Gunstiger kan het oordeel luiden, wanneer het werkje in 

 hoofdzaak bestemd is voor hen, die nooit iets bij de dieren 

 gezien hebben. Het is, zooals de meeste Fransche boeken, 

 geschreven in een stijl, die aangenaam is om te lezen en 

 bevat verschillende zaken, die toch ook voor den niet meer 

 geheel volslagen leek van belang zijn. Zoo geeft schrijver 

 verschillende middelen aan de hand om schadelijke dieren, 

 b.v. koolwitjes, motten, slakken, muizen enz., te vernietigen, 

 en deze middelen munten steeds uit door groote eenvoudig- 

 heid. Herhaaldelijk spreekt de schrijver over de verandering 

 in gewoonten, die in de laatste jaren bij sommige dieren 

 heeft plaats gehad en dan krijgen wij den indruk, dat wij 

 kennis maken met het belangrijkste gedeelte van hetgeen 

 de schrijver gezien heeft, zoo wanneer hij spreekt over den 

 veranderden nestbouw van den boomklever en den reeds 

 langer bekenden van de huiszwaluw ; op entomologisch gebied 

 over de veranderde wijze van eierleggen van het koolwitje 

 en van bouw der kokertjes bij de Phryganiden. 



Hetgeen schrijver over het koolwitje mededeelt, moge hier 

 een plaats vinden. Volgens hem is in de laatste jaren op vele 

 plaatsen het koolwitje zeer in aantal toegenomen, hetgeen 

 te wijten zou zijn aan het feit, dat, terwijl vroeger de vlinder 

 zijne eieren in pakjes bij elkander legde, waardoor zij in het 

 oog vielen en gemakkelijk met de vinger konden worden 

 vernietigd, daarin o. a. in Normandie sedeit 1882, in Zwitser- 

 land sedert 1887 eene verandering is gekomen. Daar worden 

 namelijk de eieren thans afzonderlijk gelegd, waardoor zij 

 dus veel gemakkelijker aan het waakzaam oog van den 

 kweeker ontsnappen. Is in Nederland ook reeds iets dergelijks 

 waargenomen ? 



Volgens schrijver is ook de mol van gewoonte veranderd 

 en wel tot ons nadeel. Bestond diens voedsel vroeger in hoofd- 

 zaak uit engerlingen, thans, ten minste in het Dep. der Seine- 



