170 ENÏOMOLOniSClIE BERICHTEN. 



7 November. Het nest is nog in volle actie. Mijn bezoek 

 vindt plaats des ochtends te 1 1 uur ; geregeld vliegen 

 wespen uit en in. 



Te 4.40 uur bezoek ik het nest opnieuw ; het schemert 

 reeds, doch gedurig komen nog wespen aanvliegen. 

 Uitvliegen zie ik er echter geene enkele. 



14 November. Na eenige dagen van storm en regen bezoek 



ik het nest heden te 12 uur. De zon schijnt. Om en 

 bij den ingang, die volgewaaid is met dorre bladeren, 

 zie ik eenige mannetjes rondkruipen. Een werkster zit 

 er stil bij. Ook eene koningin komt naar buiten en 

 vliegt langzaam weg. Blijkbaar is het nest in de ver- 

 loopen dagen sterk achteruitgegaan, daar de werksters 

 geen voedsel meer hebben kunnen aanbrengen. Alles 

 was de laatste dagen voortdurend nat van den regen. 

 Ook heden regent het nu en dan. 



Te 2.30 uur hernieuwd bezoek. Onderwijl gaat het 

 hagelen en terwijl de hagelkorrels overal heenspatten, 

 komt eene werkster vlot aanvliegen en gaat het nest 

 binnen ! Tusschen de dorre bladeren, die in den wijden 

 ingang gewaaid zijn, zitten verscheidene verkleumde 

 werksters; eene is er reeds dood. Ware het weer milder, 

 dan zou stellig nieuwe levendigheid intreden. Om dit 

 na te gaan, neem ik eenige verkleumde werksters mede 

 naar huis ; in een verwarmd vertrek worden deze onmid- 

 dellijk zoo montée en beweeglijk, of 't midden in den 

 zomer was ; ze eten met graagte van een stukje peer. 

 Buiten is de temperatuur 43° F. 



15 November. Het is kouder, 's morgens T,y'^ F.; te 2 uur 



een flinke sneeuwbui bij 36° F. Het nest is dicht- 

 gesneeuwd. 

 Dit was het einde. Ik ben er van overtuigd, dat, ware 

 het vooral wat minder nat geweest, de wespen het nog 

 lang hadden uitgehouden. Zeker waren er op 15 Nov. nog 

 wel levende wespen in het nest. Ik heb het echter niet 

 opgegraven, omdat ik dit wilde doen in het voorjaar, ten 

 einde er wellicht merkwaardige parasieten uit te kweeken. 

 Putten (G.). J. Th. Oüdemans. 



