208 ENTOMOLOniSCHE BERICHTEN. 



in de breedte getrokken (zou bij Hockai in België ge- 

 vangen zijn). 



In hoeverre men recht heeft om purpurascens F. en vio- 

 laceus L. als vormen van een e en dezelfde soort te 

 beschouwen hetzij .men, zooals maar al te vaak gebeurt, 

 eerder geneigd is, zonder eenig doorslaand motief, 

 meerdere soorten, met zeer problematische onder- 

 s c h e i d i n g s k e n m e r k e n, aan te nemen, dit laat ik 

 geheel in 't midden en waag mij niet aan nadere beschou- 

 wingen. 



Alleen wensch ik te wijzen op wat BEDEL (,,Faune des 

 Coléopt. du Bassin de la Seine" I, 1881, blz. ii, 

 noot i) zegt: ,,La réunion du C. purpurascens au violaceus 

 L. est encore controversée. D'après le professeur Thomson 

 (Opusc. En to m. VII, 1875), ce dernier se distingue par 

 ses élytres presque mates, râpeuses, sans lignes longitudinales 

 indiquées et par la forme du forceps du mâle, qui s'arrondit 

 largement à l'extrémité." 



In het bassin de la Seine komt alleen C. purpurascens F. 

 (,, typique, à élytres multilinéées régulièrement") voor. Het 

 blijkt dus, dat ook BEDEL onzen C. purpurascens Y . als eene 

 afzonderlijke soort beschouwt. 



De door mij, in de ,,Coleoptera Neerlandica", 

 vermelde var. exasperatus Dets. van het ras purpurascens F., 

 wordt door Reitter (1. c.) als een afzonderlijk ras, door 

 Ganglbauer (1. c), evenals purpurascetis, als eene var. van 

 violaceïis L. geduid en door mij, in navolging van laatst- 

 genoemden auteur, beschreven. Reitter (1. c.) zegt van 

 exasperatus : de glanzige, met die van het t)'pe meer over- 

 eenstemmende, dekschilden slechts van drie primaire, lijn- 

 vormig begrensde tusschenruimten voorzien, de korreltjes 

 der (andere) tusschenruimten mazig verbonden (a. asperulus 

 Kr.) of vrij geïsoleerd (a. psilopterus Kr.). Eerstgenoemde 

 zag ik uit Wageningen, Tiel en Lienden, de tweede uit Tiel 

 en Arnhem ; bovendien zag ik exemplaren uit Apeldoorn en 

 Lienden, die als overgangsvormen van den typischen pur- 

 purascens tot exasperatus moeten beschouwd worden. Normale 

 exasperatus met purperrooden zij rand der dekschilden zijn, 

 volgens Reitter (1. c.) a. suhcrenatus Géhin ; daartoe zou 



