ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 231 



van 4 en twee langsrijen van 4 lange borsteis; de langste 

 ZOO lang als het propodosoma. Genitaalopening breeder 

 dan lang, anaalopening even breed, achter rond. 



Phthiracarus sphaerula Banks 1895. 



HoplopJiora sphaerula BANKS 1895 in Trans. Am. Ent. 

 Soc. V. 22. p. 16, New-York. 



Klein. Als setosa, doch h>-sterosoma nog breeder en 

 hooger, borstels half zoo lang, nauwelijks langer dan de 

 Stigmaalorganen ; deze zijn dik, eindigen in een scherpe 

 punt, zijn eer spatel- dan knotsvormig. — MICHAEL identi- 

 ficeert 1898 in Das Tierreich deze soort met g/oóosa 

 KOCH, maar m. i. zijn de borstels daarvan langer, de 

 stigmaalorganen korter. 



Phthiracarus s t r a m i n e a Koch 1841. 



HoplopJiora straminea C. L. KoCH, 1841 Deu. Cru. M)-r. 

 Ara. V. 32. n. 13. Onder boommos, Beieren. 



Idem. Andersen 1863 in Oefv. Kong. Vet. Ak. Forh. 

 p. 188. Onder berkebast, Noorwegen. 



Idem. Kirchner 1864 in Lotos, v. 14. p. 74. In mos, 

 Bohemen. 



t Idem. Can. & Fanz. 1877 in Att. R. 1st. Ven. Sc. 

 Lett. Art. s. 5. v. 4. p. 105. In mos, ItaUë. 



Idem. Haupt 1882 in 12. Ber. Nat. Ges. Bamberg, p. 25. 

 Beieren. 



± I mm. Geel, glad, glanzend. Propodosoma klein met 

 doorschijnenden voorrand en, volgens Canestrini & Fanzago, 

 met mediaan lijstje (linea rialzata) (zou KoCH die dan niet 

 opgemerkt hebben.?). Hysterosoma met zwarten rand en 

 weinige haartjes. Stigmaalorgaan door K. niet vermeld, 

 volgens C. & F. middelmatig, doorschijnend, distaad weinig 

 verdikt. 



Phthiracarus stricula CL. Koch 1836. 



Hoplophora stricula C. L. KocH, 1836 Deu. Cru. Myr. 

 Ara. V. 2, n. 10. Nat weiland. Beieren. 



?Idem. NiC. 1855 in Arch. Mus. v. 7. p. 472. t. 10. f. 5. 

 In mos, Frankrijk (non p. 399, larva, et t. 2. f. 2). 



