ENTOMOLOGISCriE BERICHTEN. 233 



stigmaalorgaan lang, dun, aan de distale helft tamelijk lang 

 gewimperd ; haren tamelijk kort, fijn, recht. 



In geen geval is deze te identificeeren met Tritia arctata. 

 — ■ De figuren van Szanlsló zijn slecht; het propodosoma 

 veel te lang geteekend ; geen scheiding is aangegeven tusschen 

 de genitaal- en anaalplaten onderling en tusschen eerst- en 

 laatstgenoemden. 



Phthiracarus testudinea C. L. Koch 1841. 



Hoplophora testudinea Kocil 1841 Deu. Cru. M>t. Ara. v. 

 32. n. II. Onder boommos, Beieren. 



Idem, Grube 1859 in Arch. Nat. Liv. Ehst. Kurl. s. 2. 

 v. I. p. 462. Livland, Kurland. 



Idem, Kirchner 1864 in Lotos, v. 14. p. 74. In mos, 

 Bohemen. 



Idem, Haupt 1882 in 12. Ber. Nat. Ges. Bamberg, p. 26. 

 Beieren. 



Hoplophora testacca MiCH. 1898 in Das Tierr. v. 3. Orib. 



p. 84. 



Middelmatig ; zeer glanzend ; propodosoma kort, met korte, 

 kolfvormige stigmaalorganen ; hysterosoma hoog gewelfd, 

 sterk compres, achter tamelijk spits; haartjes kort. 



Bij deze beschrijving zou men, evenals bij longuia, aan 

 een Tritia denken, edoch, KOCH beschrijft aan de buikzijde 

 ,,eine Querstreif", wat op een ç:c\\X.ç. Phthiracarus \\\)<X. Men 

 leze mijne opmerkingen bij longuia. 



Phthiracarus u n d a t u s n o v. nom. 



Larve de Hoplophora stricula NiC. 1855 in Arch. Mus. 

 V. 7- p. 399- t. 2. f. 2. (non p. 472, t. 10. f. 5.). Frankrijk. 



Geelbruin; plat (dep res!); propodosoma half-elliptisch; 

 hysterosoma ovaal, in het midden van den achterrand iets 

 toegespitst; rug dwars gegolfd; aan den rand ter weerszijden 

 zes fijne haren; interlamellaarharen lang; stigmaalorganen 

 middelmatig, knotsvormig (op de teekening). 



Aangezien Nicolet spreekt van een ,, céphalothorax" en 

 de afbeelding een echte ,,aspis" (Michael) vertoont, kan 

 deze vorm geen ,, larve" (of nympha) zijn. Zeer vreemd is 

 de depresse vorm. Vermoedelijk leeft deze soort in reten 

 of spleten, b.v. achter boombast. 



