p:ntomot.o(;is(:he berichten. 255 



Zooais ik reeds in de En to m. Ber. No. 86, mededeelde, 

 was het uitgangspunt van mijn onderzoek een exemplaar uit 

 de collectie VAN DEN Brandt ; het stond aldaar verkeerdelijk 

 als Rh. xantliostigma SciiUMM. 



Volgens de determinatielijsten in de nalatenschap van 

 VAN DEN Brandt, welke lijsten van de hand van Albarda 

 zijn, is deze determinatie door Albarda in 1873 geschied 

 en waarschijnlijk niet meer gerevideerd voor de opstelling 

 van zijn ,,C a t alog u s", die in 1889 verscheen; evenmin 

 had revisie plaats bij de bewerking van de , .Révision" 

 (1891). Dit is te bejammeren, w^wt Rh. xanthostigviahç}c\oox\. 

 met ophiopsis, cognata en Schneideri tot die soorten, waarvan 

 de Synonymie het meest in de war was, zooals Albarda 

 zelf zoo overtuigend aantoonde in zijn ,,Révision". 



Een tweede exemplaar van VAN DEN Brandt uit Venlo, 

 waarvan niet kon uitgemaakt worden, wie de determinator 

 was, is evenmin een xanthostignia. Zoodoende komt voor 

 deze soort de vindplaats Venlo uit den , »Catalogus" te ver- 

 vallen. De eenige andere afwijking met de lijst van Albarda 

 betreft twee exemplaren, door hem vermeld als gevangen 

 door Heylaerts te Breda. Ik zag deze twee exemplaren : 

 een Rh, cognata Ramb. en een Rh. macu/üolh's Ste?U.; beide. 

 dragen etiketten van de hand van Albarda en daarop staat 

 Ginneken en niet Breda als vindplaats vermeld, een afwijking 

 dus van weinig beteekenis. 



Dan maak ik erop attent, dat Albarda in zijn lijst 

 R. major BuRM. uit België, en R. laticeps VVai.LENC'.R. als 

 twee soorten opneemt; in zijn Révision zijn zij echter 

 tot één soort vereenigd. 



Met eenige der determinaties van \'AN DER VVeele kan ik 

 mij niet vereenigen. Bij vergelijking van deze lijst met die 

 van VAN der Weele, zal men eenige afwijkingen vinden ten 

 opzichte der vindplaatsen der verschillende soorten. De deter- 

 minaties in dit genus zijn, vooral door de variabiliteit der 

 nervatuur, zoo moeilijk, dat het onvermijdelijk is, dat de 

 opvattingen wel eens uiteenloopen. De genitaliën moeten 

 dan in hoofdzaak den doorslag geven, maar ook de studie 

 hiervan is, door schrompeling of slechte conserveering, niet 

 altijd in staat, ons uit den doolhof te geleiden. 



