ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 261 



zoeker vond "a hitherto unknown organ in the ancillary- 

 appendages of the Ageronia sps." Dat orgaan bestaat uit 

 twee sterke chitine staafjes, die sterk bezet zijn met spiculae. 

 De staafjes zijn zijdelings van het copulatietoestel der manne- 

 lijke dieren in het laatste abdominaalsegment ingeplant en 

 distaad gericht. Een dergelijk orgaan is door den heer JULLIEN 

 gevonden bij enkele Satyridac, zooals Satyr us herniionc, Saty- 

 rus seïuelc en Epinephele jiirtina, en werd door den heer 

 Fruhstorfer „Jullienisches Organ" genoemd. 



Met bovengenoemde organen kunnen nu de mannelijke 

 vlinders een ritselend geluid voortbrengen. Daartoe bewegen 

 zij de met spiculae bezette staafjes tegen en langs de valvae, 

 of, andersom, de valvae langs de spiculae. Zij schijnen het 

 geluid vooral voort te brengen in tegenwoordigheid van wijfjes, 

 zooals door den heer F. MüLLER bij de Agcronia's werd 

 geconstateerd. 



Nu komen Saiyriis semele en Epinephele jurtina ook bij 

 ons voor; daarom zou het interessant zijn, eens na te gaan, 

 "if they perform on the castanets as Ageronia does in order 

 to charm its lady mate". 



Leiden. R. van Eecke. 



Acari, verzameld bij Bonn. 



(Vervolg van biz. 251.) 



Trachytes aegrota C. L. KoCH. — P. 251 vergat ik nog 

 mede te deelen, dat tarsi I schijnbaar geen klauwtjes dragen, 

 er dus uitzien als de tarsi I van Discopoma, Cilliba, Uroseius. 

 In werkelijkheid zijn de twee klauwtjes aan eiken tarsus 

 uiterst klein, half in den top ervan weggezonken, en slechts 

 met sterke vergrootingen waarneembaar. 



De figuur van KoCH, Deu. Cru. Myr. Ara. v. 32, n. 5, 

 met twee lange, dunne, goed zichtbare, ongesteelde klauwtjes 

 aan tarsi I is dus minder juist. 



De teekening van Berlkse, A c a. Myr, Sco. Ita. fa. 38. 

 n. 10, met t>pisch ambulacrum is nog verder van de waar- 

 heid af. 



