298 ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 



Pergamasus longulus Koch. 1839. 



Ik was in de- gelegenheid Nph. I, Nph. II, $ en J te onder- 

 zoeken (Bonn, 1901, mihi). De Nph. I gelijken volmaakt op 

 die van P. pilipcs KüCil. en P. oxygynelhis Berl., meten 

 375 fx. De Nph. II 5 en S gelijken volmaakt op die van P. 

 oxygynelhis Berl., onderscheiden zich daarvan voornamelijk 

 door het lancetvormig mandibelzintuig. 



Kocii's longulus (Den. Cru. Myr. Ara. v. 24 n. 23) is 

 blijkbaar eene deutonympha: duidelijke dwarsnaad en sterke, 

 naar voren gebogen schouderborstels. Zijn longulus (ibidem 

 n. 24) is blijkbaar een ^ : onduidelijke dvvarsgroeve, geen 

 dwarsnaad en zwakke, bijna rechte schouderborstels. Hij 

 teekent de deutonympha en het Ç even groot; dat kan: 

 goed doorvoedde deutonymphae zijn even groot als Ç. Bij 

 de beschrijving der deutonympha zegt hij : „Sehr wahr- 

 scheinlich ist dies das andere Geschlecht'* ; dat is zeker niet 

 waar, want dan had KoCH de dikkere pooten II met hunne 

 sporen en knobbels wel opgemerkt! 



Eugamasus, protonj'mphae. 



De protonymphae van Eugamasus hebben, zonderling 

 genoeg, een klein achterrugschild en, tusschen notocephale 

 en notogaster, 3 paar intermediaire rugschildjes. Hierin wijken 

 zij dus af van Parasüus en Pergamasus en naderen zij dus 

 Laelaptinae en Dermanyssinae. 



Eugamasus mag nus Kram. 1876. 



Protonympha. — Idiosoma 900 // lang. Gelijkt sprekend 

 op die van E. loricatus Wankel, verschilt daarvan voornamelijk 

 in de volgende bizonderheden : de notocephale is smaller, zoo- 

 dat de schouderborstels niet op den rand ervan ingeplant 

 zijn, maar er ver buiten staan ; de notogaster is kleiner en 

 ronder; tarsus I heeft 2 wijd afstaande tastbaren; tarsus IV 

 heeft proximaal dorsaal een lang tasthaar, dat voorbij het 

 ambulacrum reikt; coxa II heeft ventraal oraal een fijnen 

 hyalinen kam; tibia en tarsus IV zijn min of meer knoopig; 

 paratarsus IV is korter. 



