314 ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 



de chela. Met het immersies}-steem onderscheid ik aan het 

 eind ervan nog een zestal ventrale tandjes. De (ScS daaren- 

 tegen bezitten mandibula (reeds door DuGÈS 1834 afgebeeld !) 

 waarvan het mes- of styletvormig gedeelte beslist de digitus 

 mobilis is, terwijl de digitus fixus der chela een kort drie- 

 hoekig membraantje is. 



Berlese zegt 1889, LUI, 4: ,,corniculis nullis" ; „epistoma 

 . . . . cum h)-postomate .... tubulum sistens per quod 

 mandibulae excurrunt". Met het immersiesysteem kan ik 

 constateeren, dat deze schildering onjuist is. Er zijn wel 

 degelijk corniculi, maar deze zijn lang, breed en membraneus, 

 en de bouw der monddeelen is dezelfde als bij 

 alle Parasitidae en Uropodidae. Een ,,tubulus" zooals bij 

 de Cheyletidae komt hier niet voor. 



Achter het gnathosoma is de ventrale zijde schildachtig 

 (niet week en gerimpeld), eveneens aan de binnenzijde der 

 pooten (endopodialia!). 



Het smalle dwarsbandvormige sternale draagt slechts één 

 paar haren, is dus ^/g gedeelte van het sternale der Parasi- 

 tinac, dat normaal 3 paar haren draagt. 



Megisthanus antennaepes Sa}' 1821. 



Deze op Passaliis corniitus gevonden Gamasus aniciinacpes 

 Say 1821 (in J o u r n. A c a d. Nat. Sei. P h i 1 a d v. 2, 

 P. I, p. 7r) is beslist een Megisthanus. Synoniemen: 



Gamasus passali GuÉR. 1837, I c o n. R è g n. A n i m. 

 A r a c h n. Planches, t. 5, f. 4 — 4e. 



Gamasus passali GuÉR. 1843, idem, Texte, p. 15, sur les 

 Passales de l'Amérique. 



Gamasus passalis Gerv. 1844, Hist. Nat. Ins. Apt. 

 V. 3, p. 220. 



C i 1 1 i b a c o p r i d i s n o v. s p. 



D e u t o n )• m p h a. ± 540 fx lang en 415 {,1 breed, ovaal, 

 spits naar voren. Heeft nagenoeg hetzelfde hypostoom als 

 romana Berl. en nagenoeg hetzelfde peritrema als Jieliocoprides 

 OUDMS. Het lichaam is vóór opvallend spits ; het peritrema 

 is op ^/g van af het stigma als 't ware gebrokken, de 



