328 ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 



vrij zeldzaam, ongeveer io^/q. Wil men deze kleur-aberratie 

 met een naam aanduiden, dan zou ,,circu)nfliià" nov. ab. col. 

 daarvoor niet ongeschikt zijn. Bij overgangsvormen vertoont de 

 voorrand van het halsschild eerst neiging om aan weerszijden 

 naar den zwarten achterrand uit te zakken ; dan heeft men 

 exemplaren bij welke de zijranden niet meer geheel geel, maar 

 hier en daar met zwarte stippen bedekt zijn, om eindelijk 

 de hierboven beschreven a. te verkrijgen. — Bij eene mon- 

 struositeit uit Loosduinen (waar de soort, in de modder van 

 slooten op zandgrond, algemeen is) is het halsschild in 

 't midden, van voren en van achteren, ingeknepen, waardoor 

 de zwarte vóór- en achterrand met eene korte verbinding 

 aaneenstooten. 



Mijn dank aan genoemden heer voor de vele zeldzame 

 soorten, die ik, gedurende een aantal jaren, van hem ontving. 



Stenus niveus Fauvel. Bij Ommen, Juni, werd één enkel 

 exemplaar, door den heer D. van der Hoop gevangen en 

 welwillend voor mijne collectie afgestaan. Ik maak van de 

 gelegenheid gebruik aan genoemden heer mijn grooten dank 

 te betuigen voor de vele nieuwe en zeldzame soorten, waar- 

 mede hij de standaard-collectie verrijkt heeft. 



Platystethus nodifrons Sahlb. Eén enkel exemplaar uit 

 aanspoelsel van de Maas, nabij Steyl (Limburg), Dec. Dr. 

 H. J. Veth, uit wiens aandeel van de, van Br. Berchmans 

 ontvangen, toezending het exemplaar verkregen werd, was 

 zoo welwillend dit voor mijne collectie af te staan. Ook 

 wil ik hier mijn dank uitspreken voor de généreuse wijze, 

 waarmede ' de nestor der Nederlandsche Coleopterologen, 

 gedurende ruim 40 jaren, mijne collectie van nieuwe en 

 zeldzame soorten heeft voorzien. — In oudere opgaven was 

 deze soort ten onrechte uit Nederland opgegeven, meestal 

 met P. nitens Sahlb. verward. 



Trogophloeiis rivularis MoTSCH. Onder den normalen 

 vorm, met meer of minder roodbruine dijen, vindt men 

 soms melanistische exemplaren, bij welke de sprieten geheel 

 pekzwart en de pooten volkomen zwarte dijen bezitten; bij 

 de determinatie zou men allicht op T. obesus Ksw. [memnonius 

 auct., nee Er.) komen. Hans Wagnkr (in Ent. Mitt. V, 

 19 16) noemt deze a. marchicus. 



