ENTOMOI.OC.ISCHK KKKK ■UTEN. 367 



andere bestippelint^ van het achterlijf. Het 3*^ sprietlid is 

 w c i 11 i ÇJ of niet langer dan het 2^ de overige leedjes 

 zijn ternauwernood verbreed ; bij A. riificornis daarentegen 

 is het 3<= sprietlid d u i d e 1 ij k langer dan het 2^ de overige 

 leedjes nemen in breedte geleidelijk iets toe. Het halsschild 

 is opvallend smaller dan bij ruficor7iis, even breed 

 als, o f s 1 e c h t s i e t s s m a 1 1 e r dan de dekschilden. Volgens 

 Ganglbauer (K ä f e r V o n Mitteleuropa II, blz. 42 en 43 ; 

 ex Melsant&Rev) zouden de dekschilden, langs den naad 

 gezien, ternauwernood zoo lang zijn als, bij ruficornis iets 

 langer dan het halsschild ; ook worden de achterhoeken 

 genoemd ,,t a meiijk afgerond", terwijl Berxhauer deze, 

 evenals bij ruficornis, d u i d e I ij k uitgebogen noemt, wat 

 m. i. juist blijkt te zijn ; de rimpelig-korrelige bestippeling 

 is bij ons exemplaar iets minder dicht dan bij alle in mijn 

 bezit zijnde in- en uitlandsche exemplaren van ruficornis ; 

 ook wat de lengte der dekschilden aangaat, zijn deze bij al 

 mijne exemplaren van ruficornis, langs den naad gezien, 

 nagenoeg even lang als, soms zelfs iets korter dan het hals- 

 schild, terwijl bij A. major de lengte die van het halsschild 

 een weinig overtreft. Het achterlijf is naar het uiteinde niet, 

 of nagenoeg niet, bij ruficornis daarentegen eenigszins, maar 

 toch merkbaar versmald ; de ingedrukte basis der eerste vier 

 onbedekte tergiten (vooral van het 3^ en 4"^ onbedekt tergiet) 

 is zeer grof en dicht, de achterhelft daarentegen fijn 

 en zeer spaarzaam bestippeld ; het 5^ onbedekt tergiet 

 is vrij sterk, matig dicht en tamelijk gelijkmatig 

 bestippeld. Bij A. ruficornis zijn de eerste onbedekte tergiten 

 t a m e 1 ij k verspreid en grof-, de laatsten verspreid 

 en opvallend fijner bestippeld. Wat de kleur betreft, 

 deze is eveneens licht-roodbruin tot roestrood ; de kop zwart, 

 het halsschild over de schijf donker kastanjebruin ; het wordt 

 echter ook pekbruin, of zwartachtig genoemd. De dekschilden 

 zijn geelrood, zoo ook het achterlijf, maar de eerste tergiten zijn 

 aan de basis en de laatste twee bijna geheel pekzwart; dit geldt 

 voor goed uitgekleurde exemplaren, wat ook ons exemplaar 

 is. Volgens Bernhauer zou bij het d" alleen op het eerste 

 onbedekte tergiet een zwak bultje of tandje aanwezig zijn. 

 Lengte 6—6^L m.M. 



