ENTOMOLÜGI8CHE KKRICHTEN. 3H9 



^rondbestippeling te onderkennen is; daardoor schijnt het 

 halsschild, vooral over de schijf, zonder sterke vergrooting 

 gezien, bijna glad te zijn ; ik noem deze ab. s. suhlacvis nov. ab. 

 (een ex. uit Veenendaal ontving ik door de vriendehjkheid van 

 den heer A. E. Kerkhoven). De dekschilden zijn van fijne tot 

 vrij krachtige, meer of minder verdiepte stippelrijen voorzien, 

 waar de stippels dicht opeenstaan ; de tusschenruimtcn zijn 

 vlak, eenigszins ongelijkmatig, meer of minder fijn en dicht 

 bestippeld, gewoonlijk met daartusschen gemengde, iets 

 grootere, duidelijker stippels; echter blijven deze altijd opval- 

 lend fijner dan de stippels der langsrijen. Bij een exemplaar, 

 door den heer J. DiXON bij Loosduinen, in December, achter 

 schors (van een uit Winterswijk ingevoerden den) gevan- 

 gen, en mij welwillend afgestaan, zijn kop en halsschild 

 ongewoon grof en ongelijkmatig dicht bestippeld, waarbij 

 over het midden eene smalle onbestippelde langsstrook over- 

 blijft, waar alleen de zeer duidelijke, dichte grondbestippeling 

 zichtbaar is. Ook zijn de stippelrijen op de dekschilden 

 ongewoon scherp aangeduid en dieper ingedrukt, de zeer 

 dicht opeenstaande grovere stippels ervan zijn diep en scherp 

 ingestoken, waardoor men, bij oppervlakkige beschouwing, 

 allicht van stippellijnen zou spreken ; de tusschenruimtcn langs 

 de zijden en naar het uiteinde schijnen iets gewelfd te zijn. 

 De habitus komt overeen met de smalste exemplaren van 

 het t}'pe, doch maakt den indruk, dat dit ex. tot eene zelf- 

 standige soort behoort, wat intusschen, bij de groote verander- 

 lijkheid van P.cocldeariae,te. gewaagd zou zijn om aan te nemen. 



Ik noem deze ab. s. fortiterpunctatns, nov. ab. 



Alhoewel de bestippeling voor een deel overeenstemt met 

 wat door J. Weise in de beschrijving van den bergvorm : var. 

 obesus Weise en van den evenmin in ons gebied voorkomenden 

 P. gramicus DUFTSCHM. gezegd wordt, kan er gç^ç^w sprake van 

 zijn, dat het een dezer beide vormen zou zijn. 



2560. Hippiiriphila Modeeri L. ab. c. bimacuiata Weise 

 is zeldzaam. Exemplaren, waar zich de bruingele kleur der 

 dekschilden zoozeer heeft uitgebreid, dat alleen de naad en 

 omgeving van het schildje donker blijven (wellicht onuitge- 

 kleurd; zie ,,Col. Neerl." Il blz. 4Ó5), zijn ab. c. praescutcl/aris 

 Pic. De ab. c* chalybca WEISE (fraai staalblauw) beschouwt 



