388 ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 



nagenoeg zonder den eigenaardigen blauvvgroenachtigen (of 

 loodkleurigen !) glans, welke bij glaber zoo opvallend is. 

 Pooten zwart, tarsen pekbruin. 



Volgens A. Murray (Monograph of the fa mil y 

 o f N i t i d u 1 a r i a e , in : T r a n s. L i n n. S o c. L o n d. 

 XXIV. 1864, 241), die echter geen type van Küster zag, 

 maar wel een exemplaar van VON Kiesenwetter uit Sicilië 

 ontving, is de kleur der sprietwortelleedjes, als soortkenmerk, 

 van weinig of geen beteekenis, daar ook vele exemplaren 

 van glabcr met roodachtige sprieten en lichter gekleurd 2^ lid 

 voorkomen ; gewoonlijk is het eerste lid donker, het tweede 

 roodachtig en worden de overige leedjes, tot aan de pekzwarte 

 knots, geleidelijk donkerder, Murray noemt de soort grooter 

 en meer gewelfd dan glaber, het tegendeel dus van wat de 

 auteur (KüSTER) zegt, en beschrijft de kleur van het 2^ sprietlid 

 als niet van die der overige leedjes te verschillen. Het komt 

 hem voor alsof KüSTER de beide soorten verward heeft en zijn 

 iinicolor zou hebben beschreven naar exemplaren van glaber, 

 daarbij de -kenmerken in de beschrijving der tegenstelling 

 zou hebben verwisseld. Toch noemt hij de soort terecht iets 

 of wat gladder dan glaber en de bestippeling wat meer ver- 

 spreid, bovendien de voorhoeken van het halsschild meer recht 

 en minder neergebogen, doch ziet overigens, behalve de door 

 hem genoemde punten, weinig verschil tusschen beide soorten. 



Na een vrij groot materiaal van in- en uitlandsche exem- 

 plaren van Brachypterus-soovtQn te hebben bestudeerd, kom 

 ik tot de overtuiging, dat de beschrijving van KüSTER groo- 

 tendeels volkomen juist is; unicolor is doorgaans kleiner 

 dan glaber; de zijden en achterhoeken van het halsschild zijn 

 eveneens volkomen afgerond ; de kleur van het 2^ sprietlid 

 is echter soms even donker als de rest der sprieten. Ook 

 komen goed uitgekleurde exemplaren voor, bij welke de 

 sprieten, behalve het i*" lid en de knots, meer roodbruin- 

 achtig en zelfs ook enkele, bij welke de pooten en vooral de 

 dijen roodbruin zijn; deze laatste ab. c, welke ik ?7(/$/'^j nov. 

 ab. c. noem, werd door Mr. L. de Vos tot Nederveen 

 Cappel bij Scheveningen gevangen en voor mijne collectie 

 welwillend afgestaan. Overigens zag ik de soort uit Nootdorp, 

 Utrecht, Kralingen en St. Pieter bij Maastricht. 



