Welke Vogels ik op dien tocht van Buenos-Ayres naar Santiago 

 zag, wil ik hier nu met eenige woorden mededeelen. 



In Buenos-Ayres, in de tuinen en parken, zag ik een aantal zééf 

 kleine, kortstaartige Duiven, de FiGm-Dmf{Columbulapicui[Temm.]), 

 die ongeveer zoo groot als een gewone mnsch, maar fijner en 

 korter van bouw is. Deze vogels ziet men daar overal op de 

 paden rondloopen, ijverig naar zaden zoekende; zij zijn volstrekt 

 niet schnw. 



Vorder ziet men zeer dikwijls de Zwavelgele Tyran {Pitangus 

 holivianus [Lafr.]). Deze vogel is ongeveer zoo groot als een spreeuw, 

 in hoofdzaak helder geel gekleurd, met grijsbruinen rug en zwarte 

 strepen aan den kop. Men ziet hem veel op een in 't oog vallende 

 plaats zitten om, vandaar uit, vluchten te doen op jacht naar insecten. 

 Hij schijnt vrij vechtlustig te zijn, want men ziet hem elk oogen- 

 blik in gevecht met den eveneens talrijken Rosse Ovenvogel 

 [Furnarins rufiis [Gmel.]). Deze laatste vogel is de aardigste vogel, 

 dien men te Buenos-Ayres ziet. Hij is zoo groot als een kleine 

 zanglijster, eigenlijk iets kleiner, maar hij is hoogheeniger en heeft 

 een korteren staart. In plaats van te springen, zooals een lijster 

 dat doet, loopt hij deftig, maar bedrijvig op de paden voor u uit, 

 om, als hij voor iets schrikt, druk te „scheiden". Hetzelfde doet 

 hij als hij in gevecht is met den Zwavelgele Tyran. 



De Ovenvogel maakt, zooals men weet, nesten van klei in den 

 vorm van een bakoven, met een binnenkamer voor de eieren en 

 een open voorkamer. 



Toen ik op de terugreis weer te Buenos-Ayres was, kocht ik 

 eenige Ovenvogels aldaar en bracht die mede naar Europa. In 

 Buenos-Ayres had men mij gezegd, dat zij in gevangenschap moeielijk 

 te houden zouden zijn en helaas heeft deze voorspelling zieh be- 

 waarheid. De meesten zijn spoedig gestorven, slechts één exemplaar 

 leefde ± drie jaar en was in een groote tuin-vohère even vroolijk 

 en onderhoudend als in zijn vaderland. Tot nestbouw bracht hij 

 het in zijn eenzaamheid niet. 



Ook van de Picui-Duif bracht ik exemplaren mede naar Holland. 

 Deze hielden zieh zeer goed en hebben ook herhaaldelijk jongen 

 gefokt. Een enkele maal zag ik in een villa-tuin een paar Guira- 

 Koekoeken {Guira guira [Gmel.]). Dit zijn bruin, zwart, geelachtig 

 en wit geteekende vogels, met lange staarten en hooge snavels, 

 die paarsgewijze of in troepjes rondtrekken, in tegenstelling met 

 onze Koekoekon, dio men bijna altijd alléén ziet. Ook bouwen zi] 



