zelf nesten en broeden zelf, zonder voor voortplanting andere 

 vogels te gebruiken. 



In de nabijheid van Buenos-Ayres is een prachtig ingerichte ren- 

 baan en toen ik die bezocht, zag ik op het terrein een groote 

 vlucht van Phrygilus fruticeti (Kittl.) rondloopen; het zijn groote, 

 vinkachtige vogels, waarbij het mannetje in hoofdzaak grijs en 

 zwartachtig gekleurd is, terwijl het wijfje meer bruin is. Ik had 

 deze vogels dikwijls in gevangenschap gehad en het was interessant 

 ze hier in hun land terug te vinden. 



Voor de reis door de Pampa's besteeg ik 's morgens vroeg den 

 trein, die mij naar Mendoza zou brengen in ± 26 uur. Zoodra wij 

 de eigenlijke stad van Buenos-Ayres verlaten hadden, begonnen de 

 Chimango's {Milvago chimango [Vieill.]) zichtbaar te worden en deze 

 vogels waren bijna onafgebroken mijn reisgezellen tot in het verre 

 Vuurland, ten zuiden van de Straat van Magalhàes. 



Chimango's, hoewel aasvogels, zijn zeer fraaie vogels. Hun ge- 

 vederte is bruin in verschillende toonschakeeringen ; zij hebben zeer 

 fraaie, intelligente oogen. In hun bouw gelijken zij lets op een 

 torenvalk, maar zij zijn grover en ook grooter, terwijl zij onderling 

 opvallend in grootte verschillen. Zij leven van het afval, dat zij 

 langs.de wegen vinden, dus. hoe meer verkeer. längs een weg en 

 dus hoe meer afval, des te talrijker zijn de Chimango's. Daar zij 

 door het opruimen van dierenlijken zeer nuttig zijn, doet niemand 

 ze kwaad en daarom zijn zij buitengewoon mak. Vorder het land 

 in begonnen de Cayenne-Kieviten {Belonopteinis cayennensis [Gmel.]) 

 zichtbaar te worden. Deze vogels zijn grooter dan onze Kieviten 

 en zeer mooi wit, brons en grijs gekleurd. Zij zijn zeer bedrijvig 

 en druk, en schijnen het zieh tot taak gesteld te hebben de omgeving 

 te waarschuwen als er lets bijzonders voorvalt. Zij hebben een 

 aardige manier om de vleugels eenige oogenblikken op te houden 

 voor dat zij ze neerleggen na neergestreken te zijn. In geheel Chih 

 zag ik bijna overal deze Kieviten en het viel mij op dat hoe zuide- 

 lijker ik kwam, des te grooter en helderder gekleurd de Cayenne- 

 Kieviten waren. 



De spoorbaan was veelal afgezet door palen, waarlangs ijzer- 

 draad gespannen was. Op die palen zat een groot aantal kleine 

 Uilen. Het waren Holenuilen {Speotyto cunicularia [Mol.D, die 

 meestal twee aan twee met wijze gezichten naar den trein zaten 

 te kijken. 



Na eenige uren rijden, kwamen wij een ondiepen waterplas 



