voorbij ; deze was geheel wit van de Amerikaansche Zilverreigers 

 {Herodias egretta [Wils.]). 



In die zelfde buiirt zat een exemplaar van den Vorkstaart-Tyran 

 {Milvuhts tyrannus L.) op een ijzerdraad längs de spoorbaan. Dit 

 is een wit en zwart vogeltje met sterk veiiengden staart; ik zag 

 er maar één. 



Gedurende den namiddag, nadat wi] Diego de Alvear voorbij gereden 

 waren, reed de trein op een dijk door een grooten plas, ongeveer 

 zooals de Hollandsche Spoor bij Bussum door het Naardermeer rijdt. 

 In dien plas, die ondiep was, zaten vele duizenden van den Zuid- 

 Amerikaansche Flamingo {Phoeyiicopterus cMlensis Mol.), wat een niet 

 te verge ten schoonen aanblik ople verde, terwijl vlak bij den spoordijk 

 een zestal Coscoroba-Zwanen [Coscoroha coscoroba [Mol.]) zwom. De 

 Zu id- Amerikaansche Flamingo gelijkt op den Noord-Afrikaanschen 

 Flamingo, maar is niet zöö langbeenig, en de beenen zijn loodkleurig, 

 behalve de voeten en de tarsiisgewrichten, die rood zijn. 



De Coscoroba-Zwaan is zuiver wit, met zwarte punten aan de 

 groote vleugelpennen en helderroode snavel en pooten. Coscoroba- 

 Zwanen zag ik later in veel grooter aantal in Vuurland. Bij mij 

 op „Gooilust" leeft een ingevoerd paar in goeden welstand. 



Nu en dan reden wij ook voorbij een Braziliaansche Caracara 

 {Polyhorus tliarus [Mol.]), die zieh dikwijls in de nabijlieid van Chi- 

 mango's bevond. Dit is een zeer fraaie roofvogel, ruim twee maal zoo 

 groot als de Chimango en ongeveer van denzelfden bouw. Hij leeft 

 ook van aas, maar schijnt ook levende kleinere dieren te dooden, 

 zoodat de bewoners niet dezelfde achting voor hem hebben als voor 

 zijn kleineren neef. Hij wordt dientengevolge dikwijls geschoten en 

 is daardoor schuw geworden. Ook hem zag ik tot in het verre 

 zuiden van Zuid- Amerika. 



Den morgen, volgende op dien, waarop ik Buenos-Ayres verliet, 

 kwamen wij te Mendoza aan; daar stapte ik uit den trein, met 

 het plan den volgenden dag de reis voort te zetten naar Puente 

 del Inca, dat hoog in de Andes ligt. Mendoza ligt aan het einde 

 van de vlakte, en begint daar de grond tegen de Cordilleras op te 

 loopen. Het is vreeselijk stoffig in Mendoza, want het regent er 

 bijna nooit. Toch is de grond er vruchtbaar, want met behulp van 

 het water uit de rivier, dat voor bevloeiing geljruikt wordt, kan 

 men allerlei vruchten kweeken. Zoo is er b.v. uitgebreide wijnbouw. 

 In de stad zag ik geen enkelen vogel, maar daarbuiten, tegen de 

 met cactussen en allerlei stekelige gewassen begroeide hellingen, 



