van het vechten en baden genoeg hadden, sprongen zij weder in de 

 lucht en waren verdwenen. Maar zij waren tocli niet ver weg, want 

 spoedig zag ik ze zitten in de eucalyptus- en cypres-boomeu, waar 

 zij hun vederen lieten drogen, totdat al de pracht, die tijdelijk ver- 

 dwenen was, geleidelijk weer terugkeerde en toen dat volbracht was, 

 maakten zij een scherp piepend geluid en verdwenen. 



Ik vervolgde mijn weg naar den top van de Santa Lucia en be- 

 wonderde iiet uitzicht, maar al de heerlijkheid van de in sneeuw 

 gehulde Andes kon mij niet doen vergeten wat ik gezien had van 

 het huiselijk leven van den Goudkruin-Kolibrie ! 



Gooilust, Mei 1919. 



