43 



broedde in terreinen, waar struiken stonden, dan waar geen strui- 

 ken stonden. Verder kon sp reker waarnemen, dat in 1919 op Oranje- 

 Nassaii's Oord het tweede broedsel van de Koolmees uitbleef. In 

 1920 waren er nu veel minder Koolmeezen; de verhouding van het 

 aantal nesten is als ' 80 : 50. Wat de lengte van de broedperiode 

 betreft, kon worden geconstateerd, dat wanneer het broeden vroeg 

 begint, het einde van de broedperiode later valt, zoodat de geheele 

 période verlengd wordt. 



De Heer Verwey verhaalt vervolgens van zijn verblijf op het 

 lichtschip Doggersbank 2, van 24 Augustus— 24 September 1920. 

 Onderweg viel het spreker op, dat 3 mijl uit de kust geen Z warte 

 Zee-Eenden {Oedemia migra (L.)) meer werden gezien. Slechts één 

 exemplaar zag spreker bij het lichtschip trekken in de richting 

 van Skandinavië naar Z. Engeland. Zeekoeten {Uria lomvia (L.)) 

 werden ook weinig gezien; eenmaal één ex., een anderen keer een 

 oud met een jong en dan nog enkelingen op stormdagen. Wat de 

 Meeuwen betreft, waren Mantelmeeuwen {Larus marinus L.) alge- 

 meen bij alle weer; Zilvermeeuwen [Lariis argentatus Brünnich) in 

 kleiner aantal; Kleine Zeemeeuwen {Larus canus L.) in enkele 

 exemplaren. Ook werden enkele Kokmeeuwen {Larus ridibundus L.) 

 waargenomen. Drieteenige Meeuwen {Rissa tridactijla (L.)) lagen in 

 troepen van 200 — 300 stuks bij het schip in zee. Toen spreker 

 kwam, waren zij in zomerkleed, toen hij vertrok grootendeels in 

 winterkleed. Van Sterna's zag spreker eens een jong Vischdiefje 

 {Sterna fluviatilis Naumann). Talrijk waren de Jagers, die soms 

 3 — 5 tegelijk, tegen wind in op de Rissa's aanstevenden, die bij 

 hun komst opstoven. Vrij algemeen was de Middelste Jager {Ster- 

 corarius pomarinus Temm.). Het waren meest vogels van het 

 tweede jaar, onder hen ook van de hebte phase. Eerste jaars-vogels 

 waren zeldzaam. Het meest algemeen was de Kleine Jager {S. para- 

 siticus (L.)). Bij Doggersbank-Noord zag spreker nog meer Rissa's 

 en ook nog meer Jagers. Bij stormweer versehenen er Noorsche 

 Stormvogels {Fulmarns glacialis (L.)), die gewoon zijn de trawlers 

 te volgen. De trawler ploegt namelijk den bodem om en de vogels 

 vinden zoodoende steeds wat van hun gading bij het visschende 

 schip. Slechts enkele exemplaren vertoonden een grijze onderzijde. 

 Eén exemplaar van den Grauwe Pijlstormvogel {Puffmus griseus 

 (Gm.)) zag spreker langen tijd in den vroegen morgen van den 

 13en September, op ongeveer 60 M. afstand. 



De waarnemingen, die spreker kon doen over het trekken van 



