7.7 



in veel lateren tijd soms nog berichten opduiken van het over- 

 winteren van zwaluwen in holen, ja zelfs van het zieh verbergen 

 in den wintertijd tusschen planten onder water, een bijzonderheid, 

 die Linnaeus zelfs, verwonderlijk genoeg, nog in de laatste uitgave 

 van zijn „Systema Naturae" in 1766 heeft vermeid. 



Ik zal niet stilstaan bij doze physiologische onmogelijkheden, 

 evenmin nader ingaan op de geschriften van Ray, Willughby, 

 Marstgli, Collinson e. a., die de onjuiste voorstellingen op goeden 

 grond hebben bestreden. 



Reeds sedert langen tijd is ons uit waarnemingen van natuiir- 

 onderzoekers, die in najaar en winter in Zuid-Europa en in Noord- 

 en Zuid- Afrika vertoefden, bekend, dat aldaar om dien tijd in Noord- 

 en Midden- Europa voorkomende vogels in groot aantal doortrekken 

 of overwinteren en het lag voor de hand, in verband met het ver- 

 dwijnen van deze vogels tegen het najaar en in den winter uit 

 onze streken, het vermoeden uit te spreken, dat de bij ons ver- 

 dwijnende vogels dezelfde waren als die, welke in het zuiden ver- 

 sehenen. In een uitgebreide verhandeling over het trekken der vogels, 

 zijnde een antwoord op een door de Hollandsche Maatschappij van 

 Wetenschappen te Haarlem uitgeschreven en in Mei 1828 met den 

 gouden eereprijs bekroonde prijsvraag, is Herman Schlegel, door 

 alles bij een te brengen, hetgeen uit de berichten van reizigers 

 omtrent het verblijf van onze trekvogels in den vreemde bekend 

 was, tot de slotsom gekomen, dat deze zieh naar Afrika begeven 

 om te overwinteren, dat een gedeelte den ganschen winter door in 

 Noord-Afrika blijft vertoeven en dat een ander gedeelte vorder 

 zuidwaarts tot in de binnenlanden van dit werelddeel trekt. 



Zooals gezegd verdwijnt na afloop van den zomer het grootste 

 deel van onze vogels. In het laatst van September en in October 

 is het beeld, dat wij in Juni van onze vogelwereld kregen, reeds 

 geheel veranderd. Geen rüstig zingen of zieh wijden aan ouderlijke 

 plichten als toen, maar een onrustige bedrijvigheid, op vele dagen 

 zelfs een haastige vlucht van kleinere of grootere koppels vogels, 

 die meerendeels in zuideliiko richtingen ijlen en zieh nauwelijks 

 tijd gunnen te rüsten of voedsel te zoeken. Waar het oog zieh 

 been rieht ontwaart men vogels, vogels in het hout, vogels in de 

 lucht, vogels op het water, zoowel overdag als des nachts, wanneer 

 men alleen aan de geluiden de voorbijvliegende scharen kan opmerken. 

 Dan is het de trektijd, dan is de vogeltrek in vollen gang, een tijd 

 van gevaar en verderf voor de vogels. gedurende welke talrijke 



