84 



materiaal van gegevens beschikbaar stond, waamit niet alleen de 

 aankomst en het vertrek der breed vogels in verschillende deelen 

 van Europa met zekerheid op te maken zijn, maar waaruit men 

 tevens kan zien, dat in deze data eenige schommelingen zijn waar 

 te nemen, die haar oorzaak vinden in meer of minder gunstige 

 gesteldheid van het weer. Ook kon men voor enkele vogelsoorten, 

 o.a. de spreeuw. de zwarte lijster, de vink, de leeuwerik, het rood- 

 borstje e. a. aantoonen, dat steeds door een grooter of kleiner aantal 

 voorwerpen getracht wordt in h un broedgebied te overwinteren en 

 dat dus niet bij alle voorwerpen van dezelfde soort het trekinstinct 

 even sterk meer ontwikkeld is. Uit vergelijking van de waarne- 

 mingen, gedaan op verschillende van elkander verwijderde plaatsen, 

 kon men reeds eenige zekere gegevens bijeenbrengen betreffende 

 de wegen door sommige vogels afgelegd en daardoor was reeds 

 betrekkelijk vroeg bekend, dat het trekken der vogels längs bepaalde 

 wegen, zoogenaamde trekbanen, geschiedt. 



In Duitschland werden in 1875, vooral door bemoeiingen van 

 R. Blasius en Reichenow, een groot aantal waarnemingsposten 

 ingesteld en de daar gemaakte aanteekeningen in den vorm van 

 een jaaro verzieht uitgegeven. In Engeland werd dit voorbeeld in 

 1879 gevolgd, in Oostenrijk in 1882, alwaar in 1884 bij gelegenheid 

 van het Internationale Ornithologencongres te Weenen, het Perma- 

 nente Internationale Ornithologische Comité werd opgericht, dat 

 sedert 1886 talrijke gegevens omtrent den vogeltrek in het tijdschrift 

 „Ornis" publiceerde. In Hongarije werkte in deze richting de Hon- 

 gaarsche Ornithologische Centrale onder leiding van Otto Herman, 

 die in haar tijdschrift „Aquila" sedert 1894 de daar verzamelde 

 gegevens publiceerde. Belangrijke trekwaarnemingen bij vuurtorens 

 en op lichtschepen gedaan, bezitten wij o.a. voor Denemarken van 

 H0RRING, voor lerland van Barrington en voor het Britsche rijk 

 van Eagle Clarke, wiens hoogst belangrijk werk „Studies in Bird 

 Migration" een uitvoerig beeld geeft van den vogeltrek in Engeland. 

 Ook in ons land zijn gedurende een aantal jaren, o.a. door Dr. H. 

 Ekama, gegevens omtrent den vogeltrek verzameld en wel omtrent 

 datum van aankomst en van vertrek van eenige algemeen bekende 

 soorten, terwijl kort geleden, in 1919, dank zij het initiatief van 

 twee jeugdige beoefenaars der zoologie, de Heeren G. A. Brouwer 

 en J. Verwey, een reeks van trekobservaties van een bepaald punt 

 aan onze kust in het tijdschrift „Ardea" kon verschijnen, die een 

 beeld verstrekken van den vogeltrek aan onze kust en die, naar te 



